Bugün bir gram altın 128 euro. Bir ons - 31,1 gram - 4.007 euroya satılıyor. Son aylarda altın ölçülü bir tempoyla yeni rekorlara doğru tırmanıyor - ve gitgide daha fazla Balkan yatırımcısı, dinmek bilmeyen siyasi ve finansal fırtınalardan tek güvenli sığınak olarak altını görüyor.

Fiyat artışı üç sebepten besleniyor. Birincisi - İran, Ukrayna ve Tayvan çevresindeki jeopolitik gerilimler. Yatırımcılar tırmanma riski gördüğünde altın alıyorlar - ve bu kendi kendini besleyen bir döngü. İkincisi - ABD ve Avrupa'daki enflasyon korkuları. Merkez bankaları hâlâ „enflasyon kontrol altında" diyemediği sürece, altın bir korunma aracı olarak talep görüyor. Üçüncüsü - belki de en önemlisi - dünya çapında merkez bankaları ve yatırım fonları altın rezervlerini artırıyor.

Wall Street ne öngörüyor? Küresel ekonomik ve siyasi riskler sürerse ons başına 5.000 doların üzerine ek bir tırmanış. Bu euro cinsinden ons başına 4.700 euronun üzerine demek. 5 yıl önce imkânsız görünen bir trend. Şimdi neredeyse kaçınılmaz görünüyor.

Balkan için altının özel bir anlamı var. Halk arasındaki „altını olanın seçimi olur" sözü şiir değil. Birkaç para krizini, birkaç devalüasyonu ve birkaç savaşı atlatmış ailelerin geleneksel stratejisi. Babadan dedeye, dededen bugünkü kuyumcu müşterisine kadar, altın aynı işlevi görüyor.

Ama sorun şu: Az aile gram başına 128 euroya altın alabilir. Orta sınıfa nasıl ulaşacak? Ulaşmıyor. Yalnızca zenginler, yalnızca yatırım fonları, yalnızca merkez bankaları alabilir. Bu yüzden bir analist „altın güvenli seçim" derken, bu birikim yapacak parası olanlar için geçerli. 700 euro ortalama maaş ve 350 euro kirayla yaşayanlar için altın gerçeklikten çok burç sayfasına ait.

Cevapsız kalan soru şu - jeopolitik gerilimler dindiğinde ne olacak? Tarih, altının sonrasında düştüğünü söylüyor. 2026'da olacak mı? Tüm analistler hayır diyor. Ama 2008'de tüm analistler emlak piyasasının düşmeyeceğini de söylüyordu. Tarihin kendine ait sürprizleri vardır.