Müzik yayıncıları Sony Music Publishing ve Warner Chappell, birkaç şirketle birlikte Anthropic ve iki kurucu ortağı Dario Amodei ile Benjamin Mann aleyhine şahsen dava açtı. İddianame diplomatik süslemeler olmadan yazılmış: telif hakkıyla korunan eserlerin "utanmazca yasadışı torrentlenmesi, kazınması ve indirilmesi kampanyası". Dava cuma günü geç saatlerde Kuzey Kaliforniya Bölge Mahkemesine sunuldu.

Anthropic neredeyse bir şablon olan bir cümleyle yanıt verdi: "Yayıncıların iddialarına katılmıyoruz ve mahkemede kararlılıkla savunma yapmaya niyetliyiz." Ne belirli bir olgunun doğrulanması, ne de reddi - sadece avukatların olacağının duyurusu.

Bu ilk kez değil. Bu davayı yürüten avukatların bir bölümü, ocak ayında açılan bir davada Concord Music Group ve Universal Music Group'u da temsil ediyor; aynı ekip Bartz - Anthropic davasını da yürütmüştü - bir grup yazarın, kitaplarının Claude modelinin eğitiminde kullanıldığını öne sürdüğü dava. O dava 1,5 milyar dolar tazminatla sonuçlandı.

Bartz kararı anlaşılmaya değer bir çizgi çekti, çünkü bütün sektör şimdi onun etrafında çalışıyor: mahkeme, telifli eserlerin bir modelin eğitiminde kullanılmasının yasal olduğunu tespit etti. Yasal olmayan şey, materyalin nasıl elde edildiği. Anthropic kitaplardan öğrendiği için ödemedi - onları korsan indirdiği için ödedi.

Yeni dava aynı mantığı daha ileri taşıyor. Yayıncılar, torrentler aracılığıyla milyonlarca kitap kopyasının toplandığını, bunların arasında şarkı sözleri ve nota yazımları içerenlerin de bulunduğunu öne sürüyor. İlk dava kütüphane içinse, bu nota arşivi için.

Burada neyin tartışmalı olmadığını not etmek gerek. Artık kimse makinenin okuyamayacağını kanıtlamaya çalışmıyor. Anlaşmazlık tedarike indi: materyal satın mı alındı, yoksa indirildi mi. Bu, her muhasebecinin her mühendisten daha iyi anladığı bir soru ve şirketler için tehlikeli olmasının nedeni tam da bu - birinin kaç kopya indirdiğini ve hangi fiyattan indirdiğini hesaplamak için sinir ağı uzmanlığı gerekmiyor.

Anthropic şu anda tahmini değeri yüzlerce milyar dolarla ölçülen bir şirket ve korsanlık için 1,5 milyar, böyle bir hesaptan neredeyse bir işletme gideri gibi ödeniyor. Soru şu: asıl mesele tam da bu mu - ceza bir park cezası gibi mi işliyor: rahatsız edici, ama hesaplanabilir.

Balkan okuru için hikâyenin tanıdık bir biçimi var. Materyal önce alınır, izin dava başladıktan sonra istenir ve sonunda ödeyenin kaldırabileceği bir meblağ ödenir. Fark şu ki burada davacılar dünyanın en büyük iki müzik şirketi ve avukatları aynı savaşı bir kez zaten kazandı. İkinci yargılamanın birincisinden daha pahalı olup olmayacağı - Anthropic'in gerçekten saydığı tek soru bu.