Botuesit muzikorë Sony Music Publishing dhe Warner Chappell, së bashku me disa shtëpi të tjera, kanë ngritur padi kundër Anthropic dhe kundër dy bashkëthemeluesve personalisht - Dario Amodeit dhe Benxhamin Manit. Akuza është shkruar pa zbukurime diplomatike: „fushatë e paturpshme e torrentimit, gërvishtjes dhe shkarkimit të paligjshëm të veprave me të drejta autori“. Padia u parashtrua vonë të premten para Gjykatës së Qarkut për Kaliforninë Veriore.

Nga Anthropic u përgjigjën me një fjali që është pothuajse model: „Nuk pajtohemi me pretendimet e botuesve dhe kemi ndërmend të mbrohemi fuqishëm në gjykatë.“ As konfirmim, as mohim i ndonjë fakti konkret - vetëm një njoftim se do të ketë avokatë.

Kjo nuk është hera e parë. Një pjesë e të njëjtëve avokatë që udhëheqin këtë padi përfaqësojnë edhe Concord Music Group dhe Universal Music Group në një procedurë të hapur në janar, ndërsa i njëjti ekip udhëhoqi edhe Bartz kundër Anthropic - rastin në të cilin një grup autorësh pretendonin se librat e tyre ishin përdorur për trajnimin e modelit Claude. Ai rast përfundoi me 1,5 miliardë dollarë dëmshpërblim.

Vendimi në rastin Bartz tërhoqi një vijë që ia vlen të kuptohet, sepse e gjithë industria tani punon rreth saj: gjykata konstatoi se përdorimi i veprave me të drejta autori për trajnimin e një modeli është i ligjshëm. Ajo që nuk është e ligjshme është si u sigurua materiali. Anthropic nuk pagoi sepse mësoi nga librat - pagoi sepse i shkarkoi pirat.

Padia e re e shtyn të njëjtën logjikë më tej. Botuesit pretendojnë se nëpërmjet torrenteve u mblodhën miliona kopje librash, mes tyre edhe të tilla që përmbajnë tekste këngësh dhe partitura. Nëse rasti i parë ishte për bibliotekën, ky është për arkivin e notave.

Ia vlen të vërehet çfarë nuk është kontestuese këtu. Askush nuk po përpiqet më të provojë se makina nuk guxon të lexojë. Mosmarrëveshja u reduktua te furnizimi: a u ble materiali apo u shkarkua. Kjo është pyetje që çdo kontabilist e kupton më mirë se çdo inxhinier, dhe pikërisht prandaj është e rrezikshme për firmat - nuk duhet ekspertizë për rrjete neurale për të llogaritur sa kopje shkarkoi dikush dhe me çfarë çmimi.

Anthropic aktualisht është kompani vlera e vlerësuar e së cilës matet në qindra miliarda dollarë, ndërsa 1,5 miliardë për pirateri paguhen nga një llogari e tillë pothuajse si shpenzim pune. Pyetja është nëse pikërisht kjo është poenta - a funksionon dënimi si një gjobë parkimi: e pakëndshme, por e llogaritshme.

Për lexuesin në Ballkan historia ka një formë të njohur. Materiali merret i pari, leja kërkohet pasi nis padia, dhe në fund paguhet një shumë që për paguesin është e përballueshme. Dallimi është se këtu paditësit janë dy nga shtëpitë më të mëdha muzikore në botë, me avokatë që të njëjtën betejë e kanë fituar tashmë një herë. A do të jetë gjykimi i dytë më i shtrenjtë se i pari - kjo është e vetmja pyetje që Anthropic në të vërtetë e numëron.