Ev, İspanya'nın kuzeyindeki Asturya kıyısında, Carreno belediyesine bağlı Perlora'da. 2019'da satın alınmış ve tümüyle yenilenmiş. İki kat, dört yatak odası, bahçe. Sahibi o yörede doğmuş tanınmış bir İspanyol oyuncu; ev ise onun eve dönüşü - bir jest olarak değil, Madrid fazla geldiğinde gidilen bir adres olarak.

Onu görmeye değer kılan metrekaresi değil. Neredeyse her kararının, tadilatsız ve mimarsız biçimde altmış metrekarelik bir dairede tekrarlanabilmesi.

Zemin nötr ve bütün sır bu. Beyaz, krem, kum rengi. Modern olduğu için değil, kuzeyde ışık kısa olduğu ve her koyu duvarın onu yuttuğu için. Bu zeminin üzerine doğal malzemeler geliyor - rattan, söğüt, jüt - beyazın kendi başına taşımadığı bir sıcaklıkla.

Oturma odası yemek alanına açık ama görsel olarak ayrılmış. Sade çizgili krem tonda büyük bir köşe koltuk, iki bölge arasındaki sınırı çizen bir halı ve koltuğun bir ucuna eğilen kemerli bir lamba var. En akıllı ayrıntı, altın çerçeveli büyük yuvarlak ayna; pencereden gelen ışığı geri verecek ve bahçeyi içeri çekecek şekilde yerleştirilmiş. Eski bir numara, ama her yerde işe yarıyor.

Yemek alanında masanın camdan tablası ve X biçiminde yerleştirilmiş meşe ayakları var. Cam estetik değil, hesap - ışığı geçiriyor ve odayı ikiye bölmüyor. Sandalyeler bukle kumaşla kaplı; masanın üzerinde el yapımı, doğal boncuklardan büyük bir avize asılı.

Fikrin en saf hâlde göründüğü yer mutfak. Kulpsuz mat beyaz dolaplar, ahşap tezgâh ve deseni görünen ahşap kaplamalı bir duvar. Pencereler büyük ve beyaz; bir açıklık gibi değil, bir çerçeve gibi ele alınmışlar - dışarıdaki manzara duvardaki tablo, ücretsiz ve her ay farklı.

Yatak odasında kirişleri görünen çatı katı tavanı var. Dolaplar tabandan tavana uzanıyor; beyaz, kontrast için koyu kulplarla. Yatağın ayakucunda metal iskeletli, örgü rattan oturaklı bir bank var; üzerine ham renkte bir battaniye atılmış. Az sayıda nesne, hepsi dokulu.

Kızın odası başka yöne gidiyor - boho, daha genç, çizik beyaz çıtalı bir başlık ve mekândaki bütün rengi taşıyan geometrik nakışlı nane yeşili yastıklarla. Kırık beyaz çerçeveli boy aynası iki işi birden görüyor: fotoğraflar için ve odayı açmak için.

Evin en iyi bölümü, sahibinin kendi ifadesiyle, teras. Camekânlı; yani bizdeki gibi üç ay değil, bütün yıl kullanılıyor. İkiye ayrılmış: kilim tarzı bir halının üzerinde halattan küp koltuklar ve kil ile gri tonlarında yastıklarla oturma alanı, ve beyaz alüminyum ile temperli camdan masayla yemek alanı.

Bütün evin mantığı en net burada görünüyor - soğuk malzeme her zaman sıcak olanla dengelenir. Metal tekstille, cam jütle, alüminyum rattan fenerlerle. Bu yapılmazsa mekân bir bekleme salonuna benziyor.

Bizde teras PVC ile kapatılıyor ve buzdolabı, bisiklet ve kutularla dolduruluyor. Fark parada değil - fark, mekânın önceden kararlaştırılmış olmasında ya da başka yere sığmayan şeylerle dolmasında. Beş parça mobilya ve bir halı fazlasıyla yeter; sorun, önce boşaltmak gerektiği.