Bir banka, kendi paranı onda tuttuğun için senden ücret alıyorsa, sistemin kime hizmet ettiği sorusu tümüyle meşru hâle gelir. Levica milletvekili Borislav Krmov, açıklanan banka komisyonu artışlarını sert biçimde eleştirerek bunları vatandaşların yaşam standardına vurulan bir darbe daha olarak değerlendirdi.

Somut veriler can yakıyor. Gişeden para yatırma komisyonu 50-90'dan 120 denara çıkıyor; ödeme ve döviz hesaplarının işletilmesi için yeni ücretler getiriliyor; uluslararası işlemler için komisyon tutarın yüzde 0,4'ü; konut kredisi onayının maliyeti ise kredinin yüzde 1'i - ki bu, büyük kredilerde 1.000 euroyu da aşabiliyor.

Ve tüm bunlar, bankalar rekor kâr açıklarken oluyor. „Komisyonlar şu anda bankaların net kârının yaklaşık yüzde 18'ini oluşturuyor - yılda 100 milyon euronun üzerinde, yaklaşık 107 milyon", diyor Krmov. Vurgusu net: „Ödeme sistemleri bugün özünde kamu hizmetleri ve kamu malıdır" ve bu yüzden „finansal güçlülerin iyi niyetine" bağlı olmamalı.

En çok etkilenenler gişe hizmetlerini kullanan emekliler, ev içi ödemeleri yöneten aileler ve konut kredisi alanlar - yani bütçesinde en az hareket alanı olanlar. Krmov, ödeme sistemlerinin bir ayrıcalık değil temel altyapı olduğu gerekçesiyle hükümet müdahalesi istiyor.

Açtığı soru derin ve önemli: bir hizmet hayatın gereği hâline geldiğinde - faturaları ödemek gibi - tümüyle özel bankaların kâr mantığına bırakılabilir mi? Vatandaşın banka üzerinden ödeyip ödememe seçeneği yok; bu da komisyonu bir hizmetin bedeli değil, oylanmadan konulan bir vergi yapıyor. Ve temsil olmadan vergilendirme, tarihin gösterdiği gibi, sonsuza dek sessizce geçmez.