Altın, son altı ayın en düşük seviyesine geriledi. Ağustos vadeli işlemleri ons başına 4.046 dolara çakıldı; bu kasımdan bu yana en düşük seviye ve haftalık yüzde 6,3'lük bir kayıp anlamına geliyor. Cuma günü fiyat 4.182 dolar civarında dengelendi, ama baskı sürdü.

Nedeni bir sır değil. ABD Merkez Bankası Fed'in faiz oranlarını yüksek tutacağı - hatta yıl sonuna kadar artıracağı - yönündeki beklentiler altını daha az cazip kılıyor. Mantık basit: altın faiz getirmez, dolayısıyla faizli enstrümanlar daha yüksek getiri sunduğunda para oraya kaçar.

Balkanlardan bakanlar için altın, borsadaki bir grafikten farklı bir anlam taşır. Burada spekülasyon yapılan bir yatırım aracı değil, kara günler için saklanan bir şeydir - büyükanneden kalan bir yüzük, bir kenara koyulmuş bir zincir, bazen de bankalara ve para birimlerine güven zayıfken evde saklanan bir birikim. Dünya fiyatları düştüğünde, o ev içi rezerv de sessizce değer kaybeder; üstelik kapıyı çalıp haber veren de olmaz.

Düşüşün iyi bir alım fırsatı mı yoksa daha uzun bir trendin başlangıcı mı olduğu konusunda en büyük analistler bile anlaşamıyor - ki onlar hepimizden çok daha fazla veriye bakıyor. Bir şey kesin: altın piyasası, Skopje'deki bir tasarrufçunun ihtiyaçlarına değil, Washington'daki faiz kararlarına tepki veriyor. Bu iki dünya arasındaki mesafe ise altını aynı anda hem güvenli hem öngörülemez kılan tam da o şeydir.