Fabiola Martínez, iki oğlu Kike ve Carlos ile birlikte Madrid'in merkezinde bir çatı katında yaşıyor. Kamera önündeki işini bir vakfın başkanlığıyla birleştiren televizyon yorumcusu, oraya 2022'de taşındı. Daire 400 metrekare ve dört yatak odası, dört banyo, mutfak, yemek bölümünün bütünleştiği geniş bir oturma odası ve Santiago Bernabéu stadyumuna bakan bir terastan oluşuyor.

Anılmaya değer ilk ayrıntı bu rakamların hiçbiri değil. Daire onun değil - sahibi televizyon sunucusu Carlos Sobera. Onu döşeyip eve dönüştürmüş, ama ona ait değil. Görkemli evlerle ilgili hikâyelerde bu genellikle söylenmez, çünkü tabloyu bozar.

Açık, ama estetik nedenlerle değil

Mekânlar açık, gereksiz bölmeler yok. Nedeni açık plan trendi değil, oğlu Kike'nin ihtiyaçları. Bir mekân, fotoğrafta nasıl görüneceğine göre değil birinin içinde gerçekte nasıl hareket ettiğine göre tasarlandığında, kararlar farklı çıkıyor - ve genelde daha iyi.

İkinci başrol ışıkta. Büyük pencereler her köşeyi dolduruyor; bu da daha geniş bir mekân ve daha çok hava hissi veriyor. Bütün bu hikâyede satın alınamayan tek unsur bu - ya vardır ya yoktur ve hiçbir boya tonu onun yerini tutmaz.

Ahşap, nötr renkler ve bir sorunu çözen bir halı

Oturma odası, soylu ahşabın sıcaklığını soğuk ve nötr tonlarla birleştiriyor - kanepelerde bej ve gri. Çiçeklerin belirgin bir rolü var ve başka türlü boş kalacak köşeleri dolduruyorlar.

Aynı mekâna bütünleşmiş yemek bölümü, masif masanın ağırlığını kıran yumuşak bir halıyla görsel olarak ayrılmış. Çalınmaya değer hamle bu. Duvarsız açık bir mekânda halı, bir bölgenin nerede bitip diğerinin nerede başladığını söyleyen tek şey - ve bölme yapmaktan çok daha ucuz.

Ayrı bir mantık olarak yatak odaları

Ebeveyn yatak odası, içinde banyosu olan çok geniş bir alan. Organik liflerle ve ahşap mobilyayla döşenmiş; bu da doğrudan bir sığınak hissi veriyor. Banyoda botanik çizimli, pastel tonlarda duvar kâğıdı var.

Çocuk odaları bambaşka bir hikâye - orada motive edici mesajlar ve Martínez'in onlara aktarmak istediği değerleri yansıtan resimler var. Bu bir seçim, dekorasyon değil: çocuk odasının duvarı, bir ebeveynin elindeki en ucuz mecradır.

Bunlardan hangisi 60 metrekarelik dairede de işe yarar

Böyle bir yazıyı metrekare pornografisi diye bir kenara atmak kolay ve kısmen tam da öyle. Ama içindeki üç şeyin alanla ilgisi yok.

Birincisi, duvarlardaki fotoğraflar. Martínez onları en göze çarpan yerlere, ana mobilyaların üzerine koymuş - ki bu, her stilistin mekânı sadeleştirme ve nötrleştirme talimatının tam tersi. İkincisi, görünmez duvar olarak halı. Üçüncüsü, pürüzsüz lake yüzeyler yerine ahşap ve doğal lifler; çünkü bir odadaki sıcaklık malzemenin pahalılığından değil, ne kadar doğal yaşlandığından gelir.

Gerisi - 400 metrekare, dört banyo ve Bernabéu manzarası - hikâyenin alınıp götürülmeyen, yalnızca bakılan kısmı. Bu adil bir paylaşım: fikirler bedava, metrekareler değil.