Norveç sarayı, sarayların ender yaptığı bir şey yaptı: bir mezar gösterdi. Kral Harald'ın ölümünden üç hafta sonra kamuoyu, Akershus Kalesi'ndeki kraliyet türbesinde lahdi gördü; anne babası Kral Olav ile Veliaht Prenses Martha'nın ve dede ile ninesi Haakon VII ile Maud'un da yattığı yerde.

Bunu olağan saray açıklamasından farklı kılan şey, lahdi Harald'ın kendisinin tasarlamış olması. Biçim bilinçli bir seçim - gemi gövdesi gibi yuvarlatılmış bir taban. Saray bunu kralın denizle yakın ilişkisiyle açıklıyor, ama Avrupa'nın bu bölgesi hakkında bir şeyler okumuş herkes ikinci okumayı da bilir: ölüyü son yolculuğuna geminin taşıdığı Viking gemi definleri.

Taş bir mesaj, süs değil

Malzeme olivin - Dünya'nın derinliklerinde oluşmuş ve Norveç'i şekillendiren aynı kuvvetlerce yukarı itilmiş bir kayaç. Taş, Kraliçe Sonja'nın sayısız kez yürüdüğü Sunnmøre yöresinden alındı. Bu yeşilimsi kayaç karbondioksiti soğurup sabitleyebiliyor; saray bunu kraliyet çiftinin çevre mesajı olarak öne çıkarıyor.

Bunu bir kez daha okuyun. Bir hükümdar, kendi mezarının taşını kısmen karbon bağladığı için seçti. Bu, içten bir inanç mı yoksa yirmi birinci yüzyılda neden var olduğunu sürekli kanıtlamak zorunda kalan bir kurumun son konumlanması mı - bunu herkes kendisi değerlendirsin.

Taç, asa ve yirmili yılların tipografisi

Kapakta kraliyet nişanları var - taç, küre, asa ve kraliyet kılıcı. Her iki taçta da peridot kakmaları var; gerçek taçta da bulunan yeşil değerli taş. Süslemeler elde yapıldı, geleneksel kayıp mum tekniğiyle bronza döküldü. Metnin her harfi pirince kazındı, altın kaplandı ve kısmen yüzeye gömüldü. Yazı karakteri, Paul Renner'ın geçen yüzyılın yirmili yıllarında yarattığı Futura.

Lahdin tamamı, Norveçli Johansen Monumenthuggeri atölyesince çıkarılıp işlenmiş on parça olivin ve peridottan oluşuyor. Her şey yerli malzeme ve yerli işçilik. Harald ile Sonja'nın lahitlerinin toplam tahmini maliyeti yaklaşık iki milyon euro.

İki mezar için iki milyon euro. Avrupa'nın en zengin ülkelerinden birinde bu, kimsenin itiraz etmeyeceği bir bütçe kalemi ve mesele de bu: monarşi, her kararını kimlik hikâyesine çevirmeyi bildiği için ayakta kalıyor. Taş Norveç'e ait, zanaat Norveç'e ait, kraliçenin yürüyüş patikaları Norveç'e ait. Ülkenden söz eden bir mezara karşı argüman üretmek zordur.

Aynı zamanda bu, kralların da herkes gibi bittiğinin olası en dolaysız kanıtı - taştan bir kutuda, metale kazınmış bir adla. Tek fark, taşı kimin seçtiği.