Fabiola Martinez jeton me dy djemtë e saj, Kiken dhe Karlosin, në një papafingo në qendër të Madridit. Bashkëpunëtorja televizive, e cila punën para kamerës e kombinon me funksionin e kryetares së një fondacioni, u zhvendos aty në vitin 2022. Banesa ka sipërfaqe prej 400 metrash katrorë dhe ka katër dhoma gjumi, katër banja, kuzhinë, një dhomë të gjerë ditore me pjesë të integruar për ngrënie dhe një tarracë me pamje nga stadiumi Santiago Bernabeu.

Detaji i parë që ia vlen të përmendet nuk është asnjë nga ato shifra. Banesa nuk është e saj - pronar është moderatori televiziv Karlos Sobera. Ajo e ka rregulluar dhe e ka bërë shtëpi, por nuk e zotëron. Në historitë për banesa madhështore kjo zakonisht heshtet, sepse e prish pamjen.

E hapur, por jo për arsye estetike

Hapësirat janë të hapura, pa ndarje të panevojshme. Arsyeja nuk është trendi i planit të hapur, por nevojat e djalit të saj Kike. Kur hapësira projektohet rreth asaj se si dikush vërtet lëviz nëpër të, e jo rreth asaj se si do të duket në fotografi, vendimet bëhen ndryshe - dhe zakonisht më të mira.

Drita është protagonistja e dytë. Dritaret e mëdha e mbushin çdo cep, çka jep ndjesi hapësire më të madhe dhe më shumë ajri. Ky është i vetmi element në gjithë këtë histori që nuk blihet - ose e ke ose nuk e ke, dhe asnjë nuancë ngjyre nuk e zëvendëson.

Dru, ngjyra neutrale dhe një qilim që zgjidh një problem

Dhoma e ndenjes kombinon ngrohtësinë e drurit fisnik me tone të ftohta e neutrale - bezhë dhe gri për divanët. Lulet kanë rol të dukshëm dhe mbushin qoshe që përndryshe do të mbeteshin bosh.

Pjesa e ngrënies, e integruar në të njëjtën hapësirë, është ndarë vizualisht me një qilim të butë që e thyen rëndesën e tryezës masive. Ky është hapi që ia vlen të vidhet. Në një hapësirë të hapur pa mure, qilimi është e vetmja gjë që thotë ku përfundon njëra zonë dhe fillon tjetra - dhe kushton shumë më pak se ndarja me mur.

Dhomat e gjumit si logjikë më vete

Dhoma kryesore e gjumit është hapësirë shumë e madhe me banjë të inkorporuar. Është rregulluar me fibra organike dhe mobilie druri, çka jep ndjesi të menjëhershme strehe. Banja ka tapet në tone pastel me vizatime botanike.

Dhomat e fëmijëve janë histori krejt tjetër - aty ka mesazhe motivuese dhe piktura që pasqyrojnë vlerat që Martinez donte t'ua përcillte. Kjo është zgjedhje, jo dekorim: muri në dhomën e fëmijës është mediumi më i lirë që ka në dispozicion një prind.

Çfarë nga kjo funksionon edhe në një banesë prej 60 metrash katrorë

Është e lehtë të hidhet poshtë një tekst i tillë si pornografi metrash katrorë, dhe pjesërisht është pikërisht kjo. Por tri gjëra në të nuk kanë lidhje me sipërfaqen.

Së pari, fotografitë në mure. Martinez i vendosi në vendet më të dukshme, mbi mobiliet kryesore - çka është e kundërta e udhëzimit të çdo stilisti që hapësira të pastrohet e të neutralizohet. Së dyti, qilimi si mur i padukshëm. Së treti, druri dhe fibrat natyrore në vend të sipërfaqeve të lëmuara e të llakuara, sepse ngrohtësia në një dhomë nuk vjen nga shtrenjtësia e materialit por nga sa natyrshëm plaket.

Pjesa tjetër - 400 metra katrorë, katër banja dhe pamja nga Bernabeu - është pjesa e historisë që nuk merret, por vetëm shihet. Kjo është ndarje e drejtë: idetë janë falas, metrat katrorë jo.