Yirmi dört saat içinde yedi aile içi şiddet ihbarı. Dört kişi gözaltında. Bu, Makedonya'da sıradan bir eylül gecesinin polis bilançosu - özel hiçbir şeyi olmayan, bayramsız, vesilesiz bir gece.

İştip'te saat 00:45'te 28 yaşında bir kişi gözaltına alındı. Bir işletmede çalışıyordu, çalışanlarla tartıştı, ardından aynı yerde çalışan partnerine saldırdı. Sonra müdahaleye gelen polis memurunu da tehdit etti. Struga'ya bağlı bir köyde, saat 03:50 sularında, bir aile üyesiyle birlikte eşine fiziksel saldırıda bulunduğu ihbarı üzerine 44 yaşında bir kişi gözaltına alındı. Aynı kişi, polis bilgilendirmesinde yazdığı üzere, "polis memurlarına karşı saldırgan davrandı".

Ama asıl hikâyeyi anlatan üçüncü olay. Kriva Palanka'da, 18 Eylül saat 20:20'de, eski eşine yaklaşması ve onu rahatsız etmesi yasaklanan mahkeme kararını ihlal ettiği için 36 yaşında bir kişi gözaltına alındı. Karar vardı. Kararı veren mahkeme vardı. Ve adam yine de kadına fiziksel olarak saldırdı.

Yumruğa karşı kâğıt

Sistemin çöktüğü yer burası, karakol değil. Uzaklaştırma kararı, en kötüsü yaşanmadan önce devletin bir kadına sunduğu en güçlü araçtır. Eğer bu araç pratikte kimsenin denetlemediği bir kâğıt parçasından ibaretse, onu talep eden ve almak için bütün prosedürü tamamlayan kadının elinde bir belge vardır, koruma değil.

Kararın uygulanıp uygulanmadığını kim denetliyor? Belli ki hiç kimse, mağdurun kendisi dışında - ki o da kararın ihlal edildiğini kendisine zaten vurulduğu anda öğreniyor. Ancak o zaman polis devreye giriyor ve ancak o zaman İçişleri Bakanlığı'nın her üç olayı da kapattığı ifadeyle, "olay tam olarak belgelendikten sonra ilgili suç duyurusu" yapılıyor.

Bir günde yedi ihbar, bu ortalama bir geceyse yılda yaklaşık 2.500 demek. Elimizdeki rakam bu. Elimizde olmayan rakam - kaçının kararla sonuçlandığı, o kararların kaçının ihlal edildiği ve ihlale ne ceza verildiği - devletin şiddeti yalnızca kayda mı geçirdiğini yoksa gerçekten önlemeye mi çalıştığını gösterecek olan rakamdır.