Yirmi beş yıl boyunca internet tek bir varsayım etrafında kuruldu: ekranın diğer tarafında bir insan oturuyor. Tarayıcının sekmeleri vardı çünkü insan aynı anda birden çok şey açar; temaları vardı çünkü insan bakar; eklentileri vardı çünkü insan kişiselleştirmek ister. Şimdi Cloudflare, Kitesurf'ü çıkardı - bunların tamamı sökülmüş bir tarayıcı, çünkü kullanıcı artık bir insan değil.

Kitesurf, yapay zekâ için tasarlanmış bir tarayıcı. Bulutta yaşıyor, penceresi yok, geri tuşu yok. Bunun yerine, bir insan için hiçbir zaman sorun olmamış şeylerle ilgileniyor: ne kadar bağlam tutabildiği, tokenlerin kaça mal olduğu, kaç paralel oturumu kaldırabildiği. Şirket, böyle bir tarayıcının güvenlik profilinin de farklı olduğunu açıkça yazıyor - enjekte edilen talimatlar üzerinden saldırılara açık; insan tarayıcısının kelimenin tam anlamıyla başına gelmeyen bir şey.

Akılda tutulmaya değer rakam ise başka. Cloudflare, Kitesurf'ü inşa etme kararının 12 hafta önce alındığını söylüyor. Fikirden yayınlanmış ürüne üç ay - üstelik tüm web'in içinden geçtiği katmanın yerini alması gereken bir şey için. Bu, mühendislik hırsının hızı değil - geç kalmaktan korkan bir şirketin hızı.

Neden başkası değil de Cloudflare

Cloudflare bir tarayıcı üreticisi değil. Cloudflare, ağından internet trafiğinin çok büyük bir bölümünün geçtiği bir şirket - kiracı değil, kapıcı. Yapay zekâ ajanları web'i insanların yerine kullanmaya başlarsa, kapıyı kimin tuttuğu sorusu, sekme ikonunu kimin daha güzel yaptığı sorusundan çok daha pahalı hale gelir.

Teknik taraf da aynısını gösteriyor. Kitesurf sıfırdan yazılmadı - başkalarının parçalarından derlendi: Blitz'ten modüler görüntüleme motoru, Firefox'tan CSS ayrıştırıcı ve Rust'ta yazılmış motor olarak Boa JS. Geri kalan her şey şirketin kendi sunucusuz platformu Workers üzerinde çalışıyor. Cloudflare, ilk prototipin yalnızca kendi platformlarına aktarımı olduğu açık kaynaklı proje Obscura'ya da teşekkür ediyor. Satış argümanı verimlilik: ekran görüntüsü alma ve HTML çıkarma gibi tipik işlerde Chromium'dan daha az işlemci gücü ve daha az bellek. Başka bir deyişle - ajanın parasını ödeyen için daha ucuz bir fatura.

Ne kadar olgun? Şirket, web platformu için yaklaşık 215.000 testi geçtiğini ve haftada yüzlercesini eklediğini övünerek anlatıyor. Bu, geriye ne kadar kaldığının ölçüsü olduğunu hatırlayana dek çok gelir - her test, bir sayfanın bir şekilde bozulabildiği için vardır. Doğru görüntülediği sayfaların listesi mevcut: Wikipedia, Hacker News, kendi blogu. Bu bir başlangıç, bitiş değil.

Geriye, duyuruların hiçbirinin sormadığı soru kalıyor. Tarayıcılar makineler için inşa ediliyorsa, reklamları kim görecek? Bu coğrafyadaki - ve yalnızca buradaki değil - tüm medya ekonomisi, sayfayı bir insanın açıp gördüğü varsayımına asılı. Ajan sayfayı açıyor, metne öğütüyor, yanıt olarak geri veriyor ve o sayfanın var olduğunu hiç hatırlamıyor. Soru teknik değil. Soru şu: okuyucu okuyucu olmaktan çıktığında faturayı kim ödeyecek.