Njëzet e pesë vjet interneti u ndërtua rreth një supozimi: nga ana tjetër e ekranit rri një njeri. Shfletuesi kishte skeda sepse njeriu hap disa gjëra njëherësh, kishte tema sepse njeriu shikon, kishte shtesa sepse njeriu do t'i përshtatë. Tani Cloudflare lëshoi Kitesurf - një shfletues nga i cili e gjithë kjo është hequr, sepse përdoruesi nuk është më njeri.

Kitesurf është shfletues i destinuar për inteligjencën artificiale. Jeton në re, nuk ka dritare, nuk ka buton kthimi. Në vend të kësaj kujdeset për gjëra që njeriut kurrë nuk i kanë qenë problem: sa kontekst mund të mbajë, sa kushtojnë tokenët, sa sesione paralele përballon. Kompania shkruan hapur se një shfletues i tillë ka edhe profil tjetër sigurie - është i prekshëm nga sulme përmes instruksioneve të futura, diçka që shfletuesit njerëzor fjalë për fjalë nuk i ndodh.

Shifra që vlen të mbahet mend është një tjetër. Cloudflare thotë se vendimi për ta ndërtuar Kitesurf u mor para 12 javësh. Tre muaj nga ideja te produkti i lëshuar, për diçka që duhet të zëvendësojë shtresën nëpër të cilën kalon i gjithë ueb-i. Kjo nuk është shpejtësi e ambicies inxhinierike - është shpejtësi e një kompanie që ka frikë të mos vonohet.

Pse pikërisht Cloudflare, e jo dikush tjetër

Cloudflare nuk është prodhues shfletuesish. Cloudflare është një firmë nëpër rrjetin e së cilës kalon një pjesë e madhe e trafikut në internet - ajo është portieri, jo qiraxhiu. Nëse agjentët e inteligjencës artificiale fillojnë ta përdorin ueb-in në vend të njerëzve, atëherë pyetja se kush e mban derën bëhet shumë më e shtrenjtë se pyetja kush bën ikonën më të bukur për skedën.

Pjesa teknike zbulon të njëjtën gjë. Kitesurf nuk është shkruar nga e para - është montuar nga pjesë të huaja: motor modular për shfaqje nga Blitz, parseri për CSS nga Firefox, dhe Boa JS si motor i shkruar në Rust. Gjithçka tjetër punon mbi platformën serverless të vetë kompanisë, Workers. Cloudflare i jep mirënjohje edhe Obscura-s, një projekt i hapur nga i cili prototipi i parë ishte thjesht një transplantim në platformën e tyre. Argumenti për shitje është efikasiteti: më pak fuqi procesorike dhe më pak memorie se Chromium për detyra tipike si fotografimi i ekranit dhe nxjerrja e HTML-së. Me fjalë të tjera - faturë më e lirë për atë që e paguan agjentin.

Sa i pjekur është? Kompania mburret se kalon rreth 215.000 teste për ueb-platformën dhe shton edhe qindra të tjera javore. Tingëllon shumë derisa të kujtohesh se kjo është masë se sa ka mbetur ende - çdo test ekziston sepse ndonjë faqe mund të prishet në ndonjë mënyrë. Listë faqesh që i shfaq saktë ka: Wikipedia, Hacker News, blogu i vet. Ky është fillim, jo përfundim.

Mbetet pyetja që asnjë nga njoftimet nuk e shtron. Nëse shfletuesit ndërtohen për makina, kush do t'i shohë reklamat? E gjithë ekonomia e mediave në këto hapësira - dhe jo vetëm në këto - varet nga supozimi se ndonjë njeri e hapi faqen dhe e pa. Agjenti e hap, e bluan në tekst, e kthen si përgjigje dhe kurrë nuk kujton se ajo ekzistonte. Pyetja nuk është teknike. Pyetja është kush do të paguajë kur lexuesi të pushojë së qeni lexues.