Cloudflare пушти прелистувач што не е за луѓе: 12 недели од идеја до производ, а прашањето кој ќе ги гледа рекламите го нема никаде

Дваесет и пет години интернетот се градеше околу една претпоставка: од другата страна на екранот седи човек. Прелистувачот имаше јазичиња затоа што човекот отвора повеќе работи одеднаш, имаше теми затоа што човекот гледа, имаше додатоци затоа што човекот сака да си го прилагоди. Сега Cloudflare го пушти Kitesurf – прелистувач од кој сето тоа е извадено, затоа што корисникот повеќе не е човек.

Kitesurf е прелистувач наменет за вештачка интелигенција. Живее во облак, нема прозорец, нема копче за назад. Наместо тоа се грижи за работи што на човек никогаш не му биле проблем: колку контекст може да задржи, колку чинат токените, колку паралелни сесии издржува. Компанијата отворено пишува дека таков прелистувач има и поинаков безбедносен профил – подложен е на напади преку внесени инструкции, нешто што на човечкиот прелистувач буквално не му се случува.

Бројката што вреди да се задржи е друга. Cloudflare вели дека одлуката да го гради Kitesurf е донесена пред 12 недели. Три месеци од идеја до пуштен производ, за нешто што треба да го замени слојот низ кој поминува целиот веб. Тоа не е брзина на инженерска амбиција – тоа е брзина на компанија што се плаши да не задоцни.

Зошто токму Cloudflare, а не некој друг

Cloudflare не е производител на прелистувачи. Cloudflare е фирма низ чија мрежа поминува огромен дел од сообраќајот на интернет – таа е портирот, не станарот. Ако агентите на вештачката интелигенција почнат да го користат вебот наместо луѓето, тогаш прашањето кој ја држи вратата станува многу поскапо отколку прашањето кој прави поубава икона за јазиче.

Техничкиот дел го открива истото. Kitesurf не е напишан од нула – составен е од туѓи парчиња: модуларен мотор за прикажување од Blitz, парсерот за CSS од Firefox, и Boa JS како мотор напишан во Rust. Сето останато работи врз серверлес платформата на самата компанија, Workers. Cloudflare му оддава признание и на Obscura, отворен проект од кој првиот прототип бил само пресадување на нивната платформа. Аргументот за продажба е ефикасност: помалку процесорска моќ и помалку меморија од Chromium за типични задачи како снимање екран и вадење HTML. Со други зборови – поевтина сметка за оној што го плаќа агентот.

Колку е зрел? Компанијата се фали дека поминува околу 215.000 тестови за веб-платформата и додава уште стотици неделно. Звучи многу додека не се сетите дека тоа е мерка за тоа колку има уште – секој тест постои затоа што некоја страница може да се скрши на некој начин. Список на страници што ги прикажува правилно го има: Wikipedia, Hacker News, сопствениот блог. Тоа е почеток, не завршница.

Останува прашањето што никој од најавите не го поставува. Ако прелистувачите се градат за машини, кој ќе ги гледа рекламите? Целата економија на медиумите на овие простори – и не само на овие – виси на претпоставката дека некој човек ја отворил страницата и ја видел. Агентот ја отвора, ја смелува во текст, ја враќа како одговор и никогаш не се сеќава дека постоела. Прашањето не е техничко. Прашањето е кој ќе плати кога читателот престане да биде читател.