Son haftalarda Makedonya, münferit olaylardan bir desene dönüşen iki paralel akran şiddeti hikâyesiyle yüzleşti. Štip'te bir video, başka çocukların dövdüğü, saçından sürüklediği ve yere düştüğünde de vurmaya devam ettiği bir kız çocuğunu gösteriyor. Gjorçe Petrov'da dört reşit olmayan (biri 17, üçü 14 yaşında) 13 yaşındaki bir kıza şiddetli saldırıyla suçlanıyor. Birkaç şehirde vaka sayısı artıyor - ama biz toplum olarak nasıl tepki veriyoruz?

Štip vakasında mahkeme, daha sert tedbirler yerine „güçlendirilmiş ebeveyn gözetimi" kararı verdi. Avukat Maja Ristova bu yumuşaklığı kamuoyu önünde eleştirdi: ona göre karar „yetersiz ve endişe verici" ve reşit olmayanlar arasındaki şiddetin ciddiyeti hakkında yanlış mesaj veriyor. Dosya istinaf aşamasında.

Üsküp vakasında ise Cumhuriyet Savcılığı, küçüklerin ebeveynlerine bakım ve eğitim görevini ihmal suçlamasıyla altı suç duyurusu yaptı. Bu, Štip'tekine kıyasla çok daha geniş bir müdahale - ve belki de savcının, ebeveynler işin içine katılmadan çocukları cezalandırmanın sembolik bir çözüm olduğunu kavradığının işareti.

Sosyal medya ikiye bölünmüş durumda, ama çoğunluk daha sert tedbir istiyor. Sıkça istenen şey: ebeveyn ve çocuğa birlikte psikolojik ve psikiyatrik tedavi, ayrıca para cezaları. Tekrar tekrar duyulan bir görüş: „Ebeveynler çocuklarıyla birlikte psikolojik ve psikiyatrik yardım alsın, ebeveynlere ise para cezası verilsin."

Cevapsız kalan soru: Biz yetişkinler nerede tıkandık? Bir çocuk başka bir çocuğa yumrukla, tokatla vurduğunda bu rastlantı değil - değerlerin başka türlü kurulduğu bir dünyanın belirtisidir. Okullarda psikoloji ofisi yok. Sosyal hizmet merkezleri tıkanmış. Evdeki empati sohbetleri elimizdeki tek şey, ve yetmiyor. Makedon toplumu çocuklarından ne beklediğini hiç tanımlamadı, şimdi de neden yumrukla cevap verdiklerine şaşırıyor.

Yarın ne yapılacak? Yeni bir şey yok. Aynı sistem. Aynı döngü. Belki, ebeveynlerin de hâkim karşısına çıkabileceğini anlamasını sağlayacak kadar ciddi cezalarla bir şeyler değişir. Ama bir sonraki videoyu bekliyoruz. Ve bir sonrakinin geleceğini biliyoruz.