Eski taş evlerin, yeni yapıların nadiren ulaştığı bir ruhu vardır - ama çoğu zaman karanlık, ağırlık ve zamanın durduğu hissi de. İyi haber, taşın cazibesinin korunabilmesi; mekânın yine de ışık soluması ve çağdaş görünmesi. Yıkım değil, denge meselesi.

Kirişler kalır, ama bütün hafifletilir. Ahşap kirişler rustik bir evin kalbidir ve gizlenmemeli. İşin sırrı, çevresindeki her şeyi hafifletmek - daha beyaz duvarlar, daha temiz yüzeyler, daha az dolu mobilyalar - ki kirişler göze bir yük değil, bir vurgu olsun.

Doğal ışık ve asil malzemeler. Dönüşümün büyük bir bölümü açıklıklarda yatar. Geleneksel şöminelerin sıcaklığını dengeleyen büyük pencereler mekâna hava getirir. Taş, ahşap ve doğal kumaşlar gerisini yapar - özgünlüğü yitirmeden.

Renk ve çağdaş kontrastlar. Siyah vurgularla birleşen gri, mavi ve toprak tonları, sıcaklığı feda etmeden rustik iç mekânı modernize eder. Kontrast, eski taş evi „müzeden" „bugün yaşanan bir eve" taşıyan şeydir.

Her köşe için ölçüye göre çözümler. Eski evlerin nadiren düz çizgileri ve standart ölçüleri olur. Tam da bu yüzden ölçüye göre mobilya - gömme depolama sistemleri, gizli alanlı banklar - en akıllı yatırımdır. Estetik bütünlük bozulmadan her köşe değerlendirilir.

Akdeniz esini ve sağlıklı malzemeler. Işığı çoğaltan kireç badanalı duvarlar, mekânı yerel karaktere bağlayan arduvaz zeminler, gizli depolamalı ölçüye göre L biçimli kanepeler - Akdeniz yaklaşımı sadelik dersidir. Bio-iç mekân tasarımı ruhuyla, yakın kaynaklı malzemelere ve toksik olmayan kaplamalara da giderek daha çok dikkat ediliyor.

Tekstil anahtardır. Sonunda, dokuyu ve sıcaklığı veren tam da keten, pamuk ve yündür; mekânı ise çağdaş ve sade tutarlar. Birkaç rustik ayrıntı yeterlidir - fazlası eklendiğinde taş bir cazibe olmaktan çıkar ve ağırlığa dönüşür. Hedef: geçmişi hatırlayan ama bugünde yaşayan bir ev.