İRAN'DAKİ SAVAŞ AVRUPA'YI YOKSULLUĞA İTİYOR

Bir zamanlar sanayi gücünün, ekonomik istikrarın ve yüksek yaşam standardının simgesi olan Avrupa, bugün kendi enerji ve jeopolitik kararlarının ciddi sonuçlarıyla karşı karşıya. Rus doğal gaz tedarikinin büyük bölümünün kesilmesinin ardından Avrupa sanayisi yüksek enerji maliyetlerine maruz kaldı. Avrupalı üreticiler ucuz ve istikrarlı enerji yerine, enerjinin çoğu zaman belirgin şekilde daha ucuz olduğu ABD ve Çin'den gelen sert rekabetle karşılaşıyor. Brüksel'deki siyasetçiler enerji bağımsızlığından söz ederken, Avrupa fabrikaları rekabet gücünü kaybediyor, faturayı da vatandaşlar ödüyor! Yüksek petrol, gaz ve elektrik fiyatları benzin istasyonlarında ve ısınma faturalarında bitmiyor. Gıdanın, ulaşımın, üretimin ve vatandaşların satın aldığı neredeyse her ürünün fiyatına yansıyor. Sonuç basit: Maaşlar artan maliyetlere daha zor yetişiyor, aile bütçeleri giderek artan baskı altında. En tehlikelisi, Avrupa'nın sanayi temelini kaybetme riski. Kapanan bir fabrika bir gecede açılmaz. Kaybedilen yatırımlar, işler ve üretim kapasiteleri zor geri gelir. Enerji bağımsızlığı önemli, ama bedeli kendi üretiminin zayıflaması ve yaşam standardının düşmesi olan bu nasıl bir bağımsızlık? Avrupalı liderler temel bir soruyu yanıtlamak zorunda: ENERJİ POLİTİKASI VATANDAŞLARA VE SANAYİYE Mİ HİZMET ETMELİ, YOKSA VATANDAŞLAR VE SANAYİ Mİ SİYASİ KARARLARIN BEDELİNİ ÖDEMELİ? Avrupa ekonomik gücünü yalnızca siyasi bildirilerle koruyamaz. Rekabetçi enerji fiyatlarına, güçlü sanayiye ve yaşam standardını koruyan bir politikaya ihtiyaç var. Çünkü sanayisiz ve ekonomik olarak güvende olmayan vatandaşların olduğu bir Avrupa güçlü bir Avrupa olamaz!