Hikâye üç günden kısa sürüyor ve tam bir yay çiziyor. Pazar günü Butel Belediye Başkanı Darko Kostovski, Kuzey Üsküp'te bir vatandaşın devlet mülkünü işgal ettiğini, kaçak bir yapı diktiğini ve belediye aydınlatma direğini kestiğini açıkladı. Hızlı kaldırma operasyonu ve suç duyurusu duyurdu.

Pazartesi sabahı belediye müfettişleri her şeyin eski haline döndürüldüğünü tespit etti. Kaçak yapıyı bizzat yapan söktü; hafta sonu boyunca, kepçesiz ve haberlerde yıkım başlığı olmadan.

"Akıl mı ağır bastı yoksa yasayla yüzleşme korkusu mu, hiç önemli değil. Önemli olan işgalin olmaması ve devlet mülkünün zarar görmemesi," dedi Kostovski; devlet mülkünün ne işgal edilebileceğini ne de zarar görebileceğini, yasanın herkes için geçerli olduğunu vurguladı.

Bunun kanıtladığı şey

Mekanizma işledi. Mahkeme değil, beşinci şikâyetten sonraki müfettişlik değil - pazartesi bir şeyin yıkılacağına dair kamuya yapılan duyuru. Bu yetti.

Peki bu, Üsküp belediyelerinde yıllardır el değmeden duran diğer bütün kaçak yapılar için ne anlama geliyor? Orada da yeteceğini, sadece kimsenin bunu yüksek sesle ve tarih vererek söylemediğini. Araç var, çalışıyor ve bedava. Neden daha sık kullanılmadığı sorusunun teknik bir cevabı yok.

Kostovski, yerel şeriflerin özünde ağır bir yasa ihlali olan gücü pazarlamasına izin verilmeyeceğini vurguladı. İfade doğru ve herkesin tanıdığı bir olguyu tarif ediyor - dükkânının önüne sundurma yapmak için sokak direğini kesen adam gizlice hareket etmedi. Kimsenin onu durdurmayacağı inancıyla hareket etti.

O inanç bir gecede oluşmuyor. Daha önceki her işgalin sonuçsuz kalmasıyla oluşuyor. Bu kez hafta sonu yapılan bir kendi kendine sökümle bitti - ve tam da bu yüzden bunu hangi cümlenin ürettiğini not etmeye değer.