Kral Harald V'in cenazesinden yirmi dört saat sonra Norveç İstinaf Mahkemesi, bütün davayı başa döndüren bir karar verdi. Veliaht Prenses Mette-Marit'in önceki bir ilişkisinden olan oğlu Marius Borg Høiby'nin itirazı tümüyle kabul edildi. Yargılamanın yalnızca kısmi bir incelemesi olmayacak. Sıfırdan, dört hafta sürecek yeni bir yargılama olacak.

Bu yılın haziran ayında dört yıl hapis cezasına çarptırılmıştı. Dosya iki tecavüz vakasını ve partnere yönelik bir şiddet vakasını kapsıyor. Bunlar kimsenin teknik diye adlandırdığı suçlamalar değil. Savcılık itirazın reddedilmesini ve cezanın olduğu gibi kalmasını istedi. Mahkeme aksine karar verdi, üstelik incelemenin usul hatalarının kontrolüyle sınırlı kalmayıp olguların tümüyle yeniden değerlendirilmesini kapsamasına hükmetti.

\"Beklendiği gibi, itiraz tümüyle kabul edildi\", dedi Høiby'nin avukatı Petar Sekuliç. Cümle kısa, ama söyleniş biçimi kararın kendisinden fazlasını anlatıyor. Savunma sonucu önceden biliyorsa, soru mahkemenin çalışıp çalışmadığı değil, nasıl çalıştığına dair kimin daha iyi öngörüsü olduğudur.

Høiby şu anda cezaevinde değil. Elektronik kelepçeyle ev hapsinde, üstelik veliaht çiftin ikametgâhı olan Skaugum mülkünde. Resmen bu, diğerleri gibi bir tedbir. Pratikte ise, dört yıla mahkûm edilmiş bir adamın, önümüzdeki dört haftalık yargılamayı başka hükümlülerin yaşamadığı bir adreste beklemesi.

Unvanı yok, veraset sırasında yeri yok ve sarayda resmî bir görevi yok. Norveç kraliyetinin skandalın başından beri kullandığı savunma bu - bu, kurumun değil, özel bir kişinin özel meselesi. Ama o özel kişi annesinin ailesini taşıyor, kraliyet mülkünde yaşıyor ve davası, kralın öldüğü yıl her Norveç gazetesinin manşetini açtı.

Karar cenazeden bir gün sonra geliyor. Bunu herkesin fark etmesi tesadüf değil - monarşi üst üste iki gün ilk sayfalarda, ve bunlardan yalnızca biri kendi seçimiydi. Oslo'nun üzerinde asılı kalan soru basit: bir yargılama, adalet olmaktan çıkıp yalnızca beklemeye dönüşmeden önce kaç kez tekrarlanabilir?