Savunma Bakanı Vlado Misajlovski, Brüksel'deki NATO karargâhında, gündemin savunma modernizasyonu, yatırım öncelikleri ve Ukrayna'daki durum olduğu toplantılara katıldı. İlettiği mesaj ittifakın ruhuna uygundu: her üye, savunma modernizasyonuna giderek daha fazla yatırım yapmalı.

"NATO'da birleşmiş olarak her zorluğun üstesinden gelebiliriz," vurgulardan biriydi. Bu tür toplantılar için standart bir cümle - ama ardında bütün ittifaka yayılan çok somut bir baskı var: üyelerin savunma bütçelerini, hem de mevcut seviyelerin oldukça üzerine çıkarmaları.

Bizimki gibi bir bütçeye sahip bir ülke için "modernizasyona yatırım" soyut bir ifade değil - maaşların, emekli aylıklarının ve sağlığın da finanse edildiği aynı hazineden gelen paradır. Savunma bütçesindeki her artış, onun neyden alınacağına dair siyasi bir karardır.

Özellikle Ukrayna'daki savaşın dinmediği bir dönemde güvenliğin önemli olduğunu kimse tartışmıyor. Ama bu tür toplantılarda yüksek sesle nadiren sorulan soru, kimin güvenliği ve kimin pahasına olduğudur. Brüksel'den "daha çok harcayın" mesajı geldiğinde, satın alınanın gerçekten bizim savunmamız mı - yoksa kararların başka yerde alındığı, faturasını bizim ödediğimiz, başkasının planındaki bir yer mi olduğunu sormaya değer.