Ministri i mbrojtjes Vlado Misajlovski mori pjesë në takimet në selinë e NATO-s në Bruksel, ku temat ishin modernizimi i mbrojtjes, prioritetet investuese dhe situata në Ukrainë. Mesazhi që përcolli ishte në frymën e aleancës: çdo anëtare duhet të investojë gjithnjë e më shumë në modernizimin e mbrojtjes.

„Të bashkuar në NATO mund t'i përballojmë çdo sfidë", ishte një nga thekset. Një fjali standarde për takime të tilla - por pas saj qëndron një presion krejt konkret që përhapet nëpër gjithë aleancën: që anëtaret t'i ngrenë buxhetet për mbrojtje, dhe ndjeshëm mbi nivelet e deritashme.

Për një vend me një buxhet si i yni, „investimet në modernizim" nuk janë frazë abstrakte - janë para që vijnë nga e njëjta arkë nga e cila financohen edhe rrogat, edhe pensionet, edhe shëndetësia. Çdo rritje e buxhetit të mbrojtjes është një vendim politik për atë nga çfarë do të hiqet.

Askush nuk e kundërshton se siguria është e rëndësishme, sidomos në një kohë kur lufta në Ukrainë nuk shuhet. Por pyetja që rrallë bëhet me zë në takime të tilla është siguria e kujt, dhe me çmimin e kujt. Kur nga Brukseli vjen mesazhi „shpenzoni më shumë", ia vlen të pyesësh nëse ajo që blihet është vërtet mbrojtja jonë - apo një vend në një plan të huaj për të cilin ne paguajmë faturën, ndërsa vendimet merren diku tjetër.