Moskova memnun değil. Makedonya sözde „Gönüllüler Koalisyonu"na katıldıktan sonra, Rusya'nın Üsküp Büyükelçisi Dmitri Zikov sert bir tepkiyle çıktı: bu adım, diyor, „hiçbir şekilde dostça olarak adlandırılamaz" ve Makedonya bununla „çok ciddi Rusya karşıtı yükümlülükler" üstlendi.

Ocak ayında Paris'te 35 üye ülkeyle kurulan koalisyon, Rus diplomasisi tarafından „açıkça Rusya karşıtı proje" ve „savaş partisi" olarak hedef alındı. Zikov bilinen bir Rus tehdidini yineledi: Koalisyonun Ukrayna'ya herhangi bir askerî birlik konuşlandırması yabancı bir müdahale olur ve bu birlikleri meşru askerî hedefler haline getirirdi. Diplomatik dile sarılmış olsa da yine de bir uyarı gibi çınlayan bir mesaj.

Zamanlamada ilginç bir ayrıntı da var: Bulgaristan koalisyondan temmuzda, yani Makedonya ve Moldova'nın katıldığı ayda çekildi. Kimileri çıkarken kimileri giriyor - ve Balkanlar, tarihte olduğu gibi defalarca, yeniden büyük bloklar arasındaki çizgide buluyor kendini, başkasının hesabında bir taraf seçmeye zorlanmış halde.

Rus açıklaması ayrıca „vatandaşların çoğunluğu"nun Rusya'ya olumlu baktığını ve tırmanışa katılmanın ülkenin çıkarlarına aykırı olduğunu vurguluyor. Bu klasik bir retorik hamle - halkı kendi devletinden ayırmak ve iktidarın „sıradan insanların" istemediği bir şey yaptığını ima etmek. Gerçekten öyle mi, yoksa bu sadece elverişli bir diplomatik formülasyon mu, ne Moskova'nın ne de Üsküp'ün dürüstçe yanıtladığı bir soru.

Geriye kalan gerçek şu: Makedonya net bir jeopolitik seçim yaptı ve Rusya bunu kolay kolay unutmaz. Bu seçimin nereye götürdüğünü - daha hızlı bir Avrupa-Atlantik entegrasyonuna mı yoksa yalnızca gergin ilişkilerin bir cephesine mi - zaman gösterecek. Balkanlar bu sahneyi ezbere biliyor.