Bir isim Afrika'dan dönüp hemen Vladimir Putin'le bir toplantıda beliriyorsa, bu bir kadro meselesi değildir. Bu, tempo ilanıdır.

Söz konusu olan, savaşın önceki evresinde Ukrayna'daki Rus güçlerine komuta eden General Sergey Surovikin. Adı, operasyonları yürütmenin bambaşka bir biçimiyle anılır oldu - havacılık, füze kuvvetleri ve karadaki birliklerin eylemlerinin daha güçlü biçimde birleştirilmesi. Başka bir deyişle, yavaş kemirmeye daha az, darbeye daha çok benzeyen bir yöntem.

Dönüşünü ve Putin'le olduğu öne sürülen görüşmeyi, ABD savunma bakanının eski danışmanı, emekli Amerikan albayı Douglas Macgregor, Profesör Glenn Diesen'le söyleşisinde değerlendirdi. Tezi, Moskova'nın çok daha sert bir evreye hazırlanıyor olabileceği.

Kombinasyonun arkasında ne var

Macgregor üç şeyi birbirine bağlıyor: Rus askeri zirvesinde olası değişiklikler, Moskova'nın hâlâ yedekte tuttuğu büyük kuvvetler ve Ukrayna'da doğrudan Avrupa müdahalesi tehlikesinin bugün eskisinden daha düşük olduğu değerlendirmesi. Ona göre tam da bu bileşim, Rusya'nın şimdiye kadarki yavaş ve metodik ilerleyişten vazgeçip operasyonları ciddi biçimde hızlandırmayı denemesine imkân tanır.

Rus askeri ve kamusal alanının bir bölümünde, Genelkurmay Başkanı Valeri Gerasimov'un görev süresinin eylül ortasında sona erebileceğine dair bilgiler dolaşıyor. Böyle bir kararın resmi doğrulaması yok ve bunu yinelemek gerekir. Macgregor'un kendisi, yerine tam da Surovikin'in geçeceği konusunda ciddi çekince koyuyor - Moskova'nın kara kuvvetlerinden bir general seçebileceğini düşünüyor. Gerasimov ise aynı alanda daha yavaş ve daha metodik yaklaşımla anılıyor. Zirve gerçekten değişiyorsa, bu yaklaşımın artık hoş karşılanmadığı anlamına gelir.

Harkov değil, Odesa

Analiz tek bir coğrafi önceliğe ısrar ediyor: hedef olarak Harkov bekleyebilir, Odesa bekleyemez. Karadeniz'deki kentin kontrolü, güney Ukrayna'nın tüm askeri, lojistik ve siyasi tablosunu yeniden şekillendirir ve Kiev'in denizdeki konumuna ağır bir darbe olurdu.

Şu var ki böyle bir operasyon doğaçlama yapılmaz. Devasa hazırlık ister - hava savunma sistemlerinin yer değiştirmesi ve uzak mesafeli operasyonların ikmali için çok daha büyük kapasite kurulması. Bu, saklanabilecek bir şey değil. O ölçekte bir hazırlık başlarsa görülür.

Bu hesapta Polonya neden var

Değerlendirmenin en hassas kısmı, Ukrayna hatları hızla çökerse NATO'nun Avrupalı üyelerinin çatışmaya doğrudan gireceğinden Rusya'nın giderek daha fazla kuşku duyduğu iddiası. Bu senaryoda Polonya merkezî konumda, çünkü toprakları teçhizat, ikmal ve birliklerin konuşlandırılması için ana üs olurdu.

Burada soğukkanlılık gerekiyor. Bu, emekli bir Amerikan albayının değerlendirmesi; istihbarat raporu değil, resmi bir pozisyon da değil. Macgregor yıllardır Batı askeri çevrelerinde keskin biçimde tartışılan görüşleri savunuyor. Ama bu değerlendirme, tam da açığa çıkardığı şey nedeniyle dinlenmeye değer - rakibin, neyin doğru olduğuna göre değil, birilerinin karışıp karışmayacağına göre ölçüldüğü mantık.

Eğitimdeki Rus yedek askerlere ve Kuzey Koreli askerlerin varlığına dair, analizler arasında bağımsız doğrulama olmadan dolaşan rakamlar da anılıyor. Bunları iddia olarak aktarıyoruz, olgu olarak değil - fark önemli, çünkü bu savaşta rakam önce silahtır, ancak sonra veri.

Ve hava, kelimenin tam anlamıyla

Analizin sonu, ne kadar yere basar olduğuyla neredeyse komik. Eylül olası bir dönüm noktası olarak anılıyor ve sonuç kısmen şuna bağlı - yağmura. Şiddetli yağışlar araziyi çamura çevirmezse, Rus güçleri o dönemde belirgin biçimde daha yoğun operasyonlar yürütebilir.

Milyarlarca dolarlık teçhizat, Afrika'dan dönen generaller, tüm kıtaların niyetlerini ölçen analistler - ve sonunda hepsi toprağın ıslanıp ıslanmayacağı sorusuna çarpıyor. Balkanlar bu dersi kendi tarihinden bilir: plan, ancak arazinin izin verdiği kadar iyidir.