Хрватскиот европратеник Стивен Никола Бартулица го кренал гласот во Стразбур – овој пат против изложба за концентрациониот логор Јасеновац во Европскиот парламент, и против присуството на делегација од Народното собрание на Република Српска.

На социјалната мрежа X, Бартулица го изрази својот гнев јавно: „Вмешувањето на таканаречениот концепт ‘српски свет’ во институциите на ЕУ е скандалозно.” Уште поскандалозно, според него – присуството на Ненад Стевандиќ во Европскиот парламент. Бартулица го обвини Стевандиќ за „воена улога во деведесеттите”, спомнувајќи „сериозни обвиненија и сведочења за прогон на Хрвати и Муслимани”.

Поентата на Бартулица не беше Јасеновац – тоа го употреби како тема. Поентата беше: ваквите луѓе не смеат да бидат во европски простори. „Такви лица не треба да присуствуваат на настани кои се однесуваат на чувствителни историски теми како Јасеновац”, додаде тој.

Стевандиќ одговори со кратка и поубава формула: „Никогаш не сум бил осомничен или обвинет за создавање на Република Српска, која ја чува антифашистичката традиција. Клеветите кои ги шириш ги побив на суд и добив отштета. Со побивањето на вистината за антинацизмот и фашизмот – ти избра страна.”

На Балканот вакви размени се читаат на повеќе нивоа. На првото – чисто политичка пресметка во Брисел меѓу хрватската и српската линија на лобирање. На второто – повтор на стариот балкански модел во кој историјата не е архива туку оружје за тековни сметки. Јасеновац од една страна, антифашизмот од другата, и сите ние во средината – ги живееме истите рани, со различни главоболки.

Прашањето кое Стразбур не го одговори: дали Европскиот парламент е простор за помирување, или само нова бина за продолжување на старите спорови во подобро уредени костими?