Skip to content

Стан од 74 квадрати кај Барселона беше темен и исцепкан на соби: сега кујната е отворена кон дневната, а светлината стигнува до ходникот

1 мин. читање
Сподели
Стан од 74 квадрати кај Барселона беше темен и исцепкан на соби: сега кујната е отворена кон дневната, а светлината стигнува до ходникот

Бескрајни ходници, кујна скриена зад врата и соби што не се поврзуваат една со друга. Тоа е портретот на многу станови од седумдесеттите и осумдесеттите години, а беше и почетната точка на овој стан од 74 квадратни метри со две спални соби во Сант Бои де Љобрегат, во предградието на Барселона. Звучи познато за секој што живее во зграда од тоа време? Дизајнерите на ентериер Луис Пејшото и Рубен да Силва, основачи на студиото Brákara Studio, добро се сеќаваат на првата посета: „Најдовме конвенционален и темен стан, со застарен и затворен распоред и простории речиси неповрзани меѓу себе.“

Целта беше малиот стан да стане „светол и пријатен дом, каде што секоја одлука има смисла за секојдневниот живот, со уредна естетика што бега од декоративни претерувања“. За тоа, студиото ја отвори кујната кон дневниот дел, го избра природното дрво како нишка што ги поврзува сите простории и дизајнираше мебел по мерка, за секој метар да има функција. Резултатот покажува дека понекогаш не треба повеќе квадрати за повеќе простор, туку подобро распределени.

Ходник со клупа по мерка

Првиот впечаток е важен, особено во мал стан. Затоа влезот има мебел по мерка што собира сè потребно за излегување и враќање: тапацирана клупа за собување чевли, простор за складирање под неа и дрвена облога со закачалка за палта и ташни. До неа има два затворени модула без рачки за сè што не мора да биде при рака, и една отворена ниша за клучевите и телефонот. „Предизвикот беше да се искористи секоја зона максимално, без да се преоптовари“, велат од студиото. Тука сè се собира, а ништо не е вишок. Идејата лесно се пренесува во кој било дом: ако влезот ви е тесен, клупа со простор за складирање и закачалка на ѕид прават повеќе од кој било самостоен мебел.

Тесен влез во стан со дрвена клупа и закачалка на ѕид

Тесен, но светол коридор

Малку простори се толку неискористени како долг и тесен ходник што изгледа бескраен. Со реновирањето патеките се поедноставени, па влезот, двете спални соби и бањата се подобро поврзани. Дрвениот под, ист во целиот стан, визуелно го издолжува просторот, а ѕидовите во топла бела боја ја одбиваат светлината што доаѓа од дневниот дел. Најинтересно е она што се гледа на крајот: зелената плочка од кујната ѕирка како покана да се продолжи понатаму. Нема веќе врати што го затвораат погледот.

Еден заеднички простор наместо три соби

Тука е клучната одлука на проектот: една голема заедничка зона што ги спојува дневната соба, кујната и трпезаријата. Светлината поминува од едната до другата страна, а од каучот погледот оди преку масата за јадење, полуостровот и кујнските елементи без ниту еден преграден ѕид. Трпезаријата има столици од светло дрво со вкрстен наслон и полица со чисти линии, дрвени полици и црна конструкција. Над масата виси голема цевкаста ламба, а тепихот го одвојува просторот без ѕидови. Осветлувањето е поставено во слоеви: вградени светилки за општа светлина, декоративни парчиња над трпезаријата и кујната, светлина за читање и светлина вградена во мебелот и полиците. Така дневната соба од утринска светлина преминува во многу поинтимна атмосфера навечер.

Дневна соба без вишок

Делот за седење е решен со многу малку елементи и многу намера. Пред каучот е низок ормар за телевизор, а ѕидот во боја на песок, со мека текстура, додава топлина без да одзема светлина. Помалку предмети, подобро избрани: просторот дише и изгледа поголем отколку што е. Природното дрво, во подот, во столаријата и во мебелот по мерка, дава континуитет и чувство на дом во секоја просторија.

Кујна со полуостров и зелени плочки

Отворената кујна не го губи својот идентитет. Белиот полуостров со чисти линии е граница меѓу зоната за готвење и трпезаријата, а служи и како шанк за појадок или за пијалак додека некој ја подготвува вечерата. Високите столчиња, тапацирани во сенф боја, се контрапункт што ги поврзува окерните акценти низ станот. Ламбите над полуостровот ја означуваат кујната и даваат потопла светлина по вечерата. Тоа е едноставен начин да се нацртаат зони во отворен простор без да се креваат ѕидови, а шанкот додава уште една работна површина, што во мала кујна секогаш значи многу.

Гледана однапред, кујната го открива својот најпосебен детал. Белите елементи без рачки се стопуваат со ѕидовите, на кои се истакнуваат сјајни, неправилни плочки во зеленосива боја. Суптилен, занаетчиски допир на боја, што не дозволува палетата да биде премногу неутрална и што го менува тонот според дневната светлина. Од страна, вградена дрвена полица ги собира садовите, чајниците и неколку готварски книги, а ѕидните светилки го дополнуваат осветлувањето на работната зона. Кујната и перачницата имаат свои решенија за складирање, па работната површина може да остане празна.

Спални соби со помирен ритам

Во спалните соби станот го менува ритамот. Во главната, дрвено узглавје што продолжува во долга полица и во висечко ноќно ормарче го организира целиот ѕид зад креветот. Над него две врамени графики, а од двете страни висечки ламби што го ослободуваат ноќното ормарче. Палетата е мирна, со сиви и бели тонови и ќебе во сенф боја што се поврзува со акцентите во дневната соба. Во втората спална, дрвена полица над узглавјето служи како мала галерија за графики и фотографии, ламба од природни влакна ја осветлува ноќната масичка без да зафаќа простор, а перниците во форма на ѕвезди и нежно синото ќебе ѝ даваат опуштен, многу личен изглед. Лесните завеси ја ублажуваат сончевата светлина.

Мирна спална соба со дрвена облога на ѕидот и ноќно ормарче

Бањата: дрво и камен

Бањата ја следи мирната логика на целиот стан: дрво, тонови на камен и светли површини. Висечкиот дрвен ормар под лавабото го ослободува подот и ја прави просторијата да изгледа поголема. Над него огледало со заоблени агли и вградени славини ги задржуваат чистите линии. Во тушот, текстурирана облога дава длабочина без да го оптоварува просторот, а ниша во ѕидот го решава прашањето каде да стојат козметиката и шампоните.

Седумдесет и четири квадрати, две спални и ниту еден квадрат повеќе од почетокот. Сè што се смени е распоредот, светлината и одлуката да не се купува ништо што нема работа. Колку станови околу нас чекаат токму такво решение, а нивните сопственици мислат дека им треба поголем стан?