Transportuesi ushtarak rus fluturoi deri në Kaliningrad dhe u zhduk nga radarët: çfarë mbante „Ruslani“ në hapësirën e mallrave mbeti pa përgjigje

Transportuesi i rëndë ushtarak rus An-124-100 „Ruslan“ më 1 shtator fluturoi drejt Kaliningradit, ndërsa më 3 shtator u kthye drejt Shën Petersburgut. Mes atyre dy datave - heshtje. Sinjali u zhduk nga sistemet civile të ndjekjes sapo avioni hyri më thellë në hapësirën ajrore ruse.

E dimë se fluturoi. Nuk e dimë çfarë mbante. Dhe pikërisht ajo zbrazëti në mes është arsyeja pse gjysma e Evropës këtë javë shikon në një regjistrim radari.

Bëhet fjalë për një avion me regjistrim RA-82040, pjesë e njësisë së 224-t fluturuese. Sipas shërbimit AirNav Radar, në nisje u regjistrua pranë Narvës, te kufiri estonez, ndërsa sinjali i fundit publikisht i qasshëm u incizua pranë Liepajës në Letoni. Në kthim u shfaq sërish pranë Medovoes në rajonin e Kaliningradit.

I njëjti avion, i parë tashmë një herë

Botimi ushtarak ukrainas „Militarni“ vuri re se pikërisht RA-82040 mori pjesë në transportin e raketave nga Rusia deri te aeroporti bjellorus Maçulishçi në javët e para të luftës në vitin 2022 - andej nga ku më pas vepruan sistemet ruse „Iskander“.

Kjo nuk do të thotë se edhe ky fluturim kishte të njëjtin qëllim. Nuk ka konfirmim se në Kaliningrad janë transferuar raketa, lëshues apo ndonjë sistem armatimi. Të dhënat e hapura ndjekin lëvizjen e avionit, jo ngarkesën e tij.

Por zgjedhja e makinës flet. „Ruslani“ është një nga transportuesit më të mëdhenj ushtarakë në botë dhe në versionin bazë mbart rreth 120 tonë. Nuk është ndërtuar për postë. Është ndërtuar për tanke, sisteme raketore, helikopterë dhe municion në sasi që një transportues i zakonshëm nuk i nxë.

Pse Kaliningradi është pika që të gjithë e shikojnë

Rajoni i Kaliningradit është një enklavë ruse e shkëputur nga pjesa tjetër e vendit, e vendosur mes Polonisë dhe Lituanisë - dy anëtare të NATO-s - ndërsa përmes Balltikut shikon drejt Suedisë, Danimarkës dhe Gjermanisë. Rusia atje tashmë mban kapacitete raketore, antiajrore dhe detare, përfshirë sistemet „Iskander-M“.

Prandaj çdo ulje e një transportuesi të rëndë ushtarak atje hap të njëjtën pyetje: po forcohet ekzistuesja, apo po sillet diçka e re në një territor prej nga një pjesë e madhe e Evropës veriore dhe qendrore hyn në rreze veprimi? Disa analiza spekulojnë se ngarkesa mund të kishte përmbajtur pjesë të një sistemi me rreze më të gjatë, ndërsa në ato spekulime përmendet edhe „Oreshniku“.

Është spekulim, dhe kështu duhet lexuar. Por vlen të vërehet si funksionon kjo lojë: Moska nuk ka nevojë të konfirmojë asgjë. Mjafton që avioni të jetë i dukshëm në nisje, i padukshëm në mes, dhe sërish i dukshëm në kthim. Pjesën tjetër e bën nervozizmi evropian - falas.

Kjo është porosia më e lirë e mundshme. Një fluturim, asnjë fjalë e shqiptuar, dhe një javë e tërë tituj. Pyetja nuk është çfarë kishte në hapësirën e mallrave - këtë me shumë gjasë nuk do ta mësojmë. Pyetja është sa fluturime të tilla duhen para se nervozizmi të pushojë së qeni vetëm nervozizëm.