Shtëpia e Ana Castillos dhe Álvaro Melit në Madrid: kanape krem, qilim i kuq oriental dhe një kolltuk pranë dritares që e ka përvetësuar macja

Aktorja spanjolle Ana Castillo këto ditë mbushi 31 vjeç, dhe përmes fotografive që ndan mund të shohim edhe brenda banesës së saj në Madrid. Aty jeton me partnerin, aktorin Álvaro Mel, dhe me maçokun Capitán, të cilin në shtëpi e thërrasin Capi. Të dy u njohën gjatë xhirimeve të „Një përrallë e përsosur“ (Un cuento perfecto), adaptimit të Netflix-it të romanit të Elísabet Benavent, dhe janë bashkë për gati katër vjet. Së fundmi Castillo luajti edhe në serialin e Movistar+ Se tiene que morir mucha gente, krahas Macarena Garcías dhe Laura Weissmahr.

Kjo nuk është banesë nga katalogu. Hapësirën nuk e diktojnë asnjë stil apo trend - pjesët vintage qëndrojnë pranë mobiljeve bashkëkohore, dhe çdo dhomë duket sikur është mbledhur me vite, jo e blerë për një fundjavë. Pikërisht për këtë ia vlen të shihet më mirë.

Ngrohtësi në tone neutrale. Baza është e bardhë: mure të bardha dhe një kanape e madhe krem si pjesa qendrore e dhomës së ndenjes. Jastëkë krem, dritë e butë në sfond dhe një llambë tavani me frymë retro e plotësojnë pamjen. Pikturat në korniza sjellin ngjyrë dhe karakter artistik, tavolina e kafesë është prej xhami me bazë të rrumbullakosur, bashkëkohore, ndërsa dyshemeja është parket i shtruar në motivin „kurriz peshku“, që shton ngrohtësi.

Kur e kuqja merr dhomën e ndenjes. Një qilim i madh i kuq mbulon një pjesë të mirë të dyshemesë - sipas rrjeteve sociale të Castillos, nga Kuatro Carpets. Motivi është oriental dhe gjeometrik, dhe është ngjyra më e fortë në dhomë: kontrast me kanapenë neutrale dhe muret, i shoqëruar me tone bezhë dhe druri. Qilimin e kuq oriental shumë prej nesh e mbajnë mend nga dhoma e ndenjes së gjysheve. Në Madrid ai është deklaratë stili - ndoshta është koha ta zbresim nga papafingoja?

Këndi i preferuar i Capitánit. Pranë dritares, ku bie drita natyrale, qëndron një kolltuk i thjeshtë prej druri me frymë vintage, e mbi të një batanije me teksturë të butë dhe një prekje blu. Mbi të varen dy vepra të vogla arti në korniza, pasqyrim i interesit të Castillos për artin dhe ilustrimin. Formalisht, këndi është i saj. Fotografitë dëshmojnë se më shumë e shijon maçoku.

Ku takohen hapësirat. Rregullimi është i hapur: dhoma e ngrënies dhe dhoma e ndenjes janë të lidhura vizualisht, kështu që qilimi i kuq duket edhe nga tavolina. Dyert e bardha të brendshme me korniza të profiluara dhe tavanet e larta e ruajnë karakterin klasik madrilen, ndërsa parketi „kurriz peshku“ shtrihet nëpër gjithë banesën. Pikturat në mure e bartin ngjyrën nga dhoma në dhomë.

Përzierje epokash dhe stilesh. Tavolina e ngrënies është prej druri, me linja të thjeshta, e rreth saj qëndrojnë karrige të zeza të frymëzuara nga dizajni i mesit të shekullit të kaluar. Ngjyrën e sjell një mbulesë me kuadrate në ngjyrë jeshile të errët shisheje. Bimët dhe pikturat përsëriten në gjithë shtëpinë, ndërsa vitrina prej druri të errët me dyer xhami nuk ruan gota kristali për mysafirë që nuk vijnë kurrë - në të qëndrojnë gjëra të përditshme: ushqim, shishe, gota.

Dritë me karakter. Çdo pjesë e banesës ka dritën e vet. Një llambë e madhe dyshemeje me linja të thjeshta dhe pamje retro jep dritë të ngrohtë ambienti dhe krijon kontrast me mobiljet e errëta prej druri, ndërsa një vazo me lule të thata e vazhdon motivin bimor.

Në fund, kjo është një banesë që nuk përpiqet të impresionojë. Pjesë vintage, mobilje bashkëkohore, art, tekstil dhe sende të përditshme jetojnë bashkë pa rregulla strikte. Shtëpi me personalitet në vend të përsosmërisë - recetë që mund të zbatohet në çdo banesë, qoftë në Madrid apo në Karposh.