Projektuesja e dhomave të veshjeve: 65 për qind e hapësirës për rroba të varura, 25 për rafte, 10 për sirtarë - dhe pse më thellë nuk do të thotë më shumë vend

Dhoma e veshjeve nuk bëhet duke i mbushur muret me dollapë. Amy Thomas, drejtoreshë e dizajnit në kompaninë Metropolitan Closet Company, rendit pesë vendimet që duhen marrë para kësaj - për të fituar kapacitet më të madh, rehati dhe rregull pa humbur asnjë centimetër. Edhe nëse nuk ke një dhomë të tërë, por vetëm një dollap në dhomën e gjumit, rregullat vlejnë njësoj.

E para: inventari i rrobave, e vetëm pastaj metri

Tingëllon kontradiktore, por pika e nisjes nuk janë metrat katrorë në dispozicion. Së pari duhet të dish çfarë do të qëndrojë brenda. A mbizotërojnë këmishët dhe xhaketat? A ka shumë fustane të gjata? Më shumë këpucë apo çanta? A i palos shumicën e pulovrave? „Para se të projektohet dhoma e veshjeve, së pari duhet analizuar çfarë ka vërtet personi dhe si dëshiron t'i ruajë e t'i përdorë rrobat“, thotë Thomas. Nga ajo radiografi varet sa shufra, rafte, sirtarë, rafte për këpucë dhe aksesorë nevojiten vërtet.

Ndarje universale nuk ekziston, por Thomas ofron një pikënisje të dobishme: të paktën 65 për qind e hapësirës për rroba të varura, rreth 25 për qind për rafte dhe përafërsisht 10 për qind për sirtarë. Pse përparësi kanë varëset? Sepse hapësira për varje zgjidhet më së vështiri më vonë. Një komo ose raft për këpucë mund të shtohet edhe diku tjetër në shtëpi, ndërsa xhaketat, këmishët dhe fustanet kërkojnë kushte shumë më konkrete. Përqindjet, megjithatë, ndryshojnë sipas rrobave të vërteta të secilit - dikush me koleksion të madh këpucësh ka nevoja krejt tjera nga dikush që çdo ditë vesh kostum.

E dyta: më thellë nuk do të thotë më shumë vend

Ky është, sipas Thomas, një nga gabimet më të shpeshta: besimi se sa më i thellë mobilji, aq më shumë nxë. Në dhomën e veshjeve shpesh është e kundërta. Thellësia e tepërt e ha hapësirën për lëvizje dhe veçanërisht i ndërlikon këndet, pa sjellë hapësirë të dobishme. Këshilla e saj është që rrobat që vërtet kërkojnë 55-60 centimetra thellësi - xhaketa, bleizera, këmisha, bluza, fustane - të vendosen në një mur, ndërsa për këpucë, çanta dhe rroba të palosura të përdoren module më të cekëta. „Dhoma e veshjeve e projektuar mirë nuk është ajo me më shumë mobilje, por ajo që nxë më shumë, e lehtëson përdorimin e përditshëm dhe në të cilën lëviz rehat“, thotë ajo.

Te një dhomë e vogël veshjesh pikërisht ky është truku më i dobishëm: modulet të mos jenë me thellësi të njëjtë. Thellësi më e madhe vetëm për rrobat që kanë nevojë, më e cekët për gjithçka tjetër - dhe në mes lirohen centimetra, e hapësira duket më e gjerë. Lartësia gjithashtu është e rëndësishme. Rrobat e palosura, kur është e mundur, duhet të jenë përafërsisht në lartësinë e syve, që të gjenden dhe merren lehtë. Shufrat dhe aksesorët që përdoren çdo ditë nuk duhet të të detyrojnë të zgjatesh apo të përkulesh vazhdimisht. „Në hapësira të vogla, dizajni i mirë nuk do të thotë të mbushet çdo vrimë, por që gjithçka të jetë e arritshme, e rehatshme dhe vizualisht e lehtë.“

E treta: me porosi vetëm ajo që vërtet e ndryshon funksionin

Dhoma e veshjeve me porosi nuk do të thotë që çdo element të ketë dimension unik. Investimi shpërblehet më së shumti te lartësitë, proporcionet, rregullimi dhe arritshmëria. Gjatësia e rrobave ndryshon nga njeriu në njeri, ashtu si edhe shtrirja e rehatshme e dorës: palltoja e një njeriu të gjatë zë gjatësi më të madhe se ajo e një më të shkurtri, e nëse të dyja hapësirat bëhen njësoj, mbeten centimetra të pashfrytëzuar. „Dhoma e veshjeve duhet t'i përshtatet njeriut, e jo njeriu dhomës së veshjeve“, thotë Thomas. Sirtarët për të brendshme ose aksesorë të vegjël, nga ana tjetër, mund të jenë me masa standarde pa humbur funksionin.

Dhoma e mirë e veshjeve duhet të mund edhe të ndryshojë. Ndryshojmë rroba, zakone dhe periudha jete, e brendësia duhet t'i ndjekë. Prandaj është e mençur të parashikohen rafte dhe shufra të lëvizshme ose një rregullim që ndryshon pa e ndërtuar gjithë mobiljen nga e para - zona që sot ruan këmisha për disa vjet mund të ketë qëllim tjetër.

E katërta: drita planifikohet para se të mbyllet projekti

Ndriçimi nuk guxon të vijë në fund, kur gjithçka është përcaktuar. Thomas propozon dritë në shtresa: dritë e zbutur ambientale për atmosferë kur nuk nevojitet dukshmëri maksimale, dhe dritë e përgjithshme mjaft e fortë dhe e njëtrajtshme për t'u veshur dhe për t'i dalluar rrobat. Mund të shtohet edhe dritë e integruar në rafte, anësore ose shufra, veçanërisht kur modulet janë të thella. Instalimi elektrik, profilet dhe pikat e dritës duhet të parashikohen që nga fillimi, që të mos ngjiten më vonë. Nuk ka rëndësi vetëm sa dritë ka, por edhe si i shfaq ngjyrat: indeksi i riprodhimit të ngjyrave (CRI) mbi 90 jep tone shumë besnike - pikërisht ajo që Thomas e thotë me „të mos i ngatërrosh rrobat blu të errët me të zezat“. Nëse ka pasqyrë, drita duhet ta ndriçojë njeriun në mënyrë të njëtrajtshme, e jo vetëm nga tavani.

E pesta: pajisjet dhe sirtarët, detajet për të cilat do të jesh mirënjohës pas dhjetë vjetësh

Rregullimi i mirë humb një pjesë të vlerës nëse sirtarët, shinat ose menteshat fillojnë të prishen. Për Thomas, pajisjet janë investim afatgjatë: më mirë një linjë më e thjeshtë nga një prodhues i specializuar dhe i besueshëm, sesa një mekanizëm më i sofistikuar me cilësi më të dobët. Lartësia dhe thellësia e çdo sirtari duhet të përcaktohen sipas përmbajtjes - të brendshmet dhe aksesorët e vegjël qëndrojnë më së miri në sirtarë të ulët, pa u grumbulluar në shtresa. Nëse i palos bluzat vertikalisht, gjerësia e brendshme prej rreth 58 centimetrash në shumë raste mundëson disa rreshta.

Edhe varësja është pjesë e dizajnit. Një varëse e njëjtë dhe e hollë për gjithçka kursen hapësirë vizualisht, por nuk i ruan gjithmonë rrobat siç duhet: një bluzë e lehtë dhe një xhaketë e strukturuar kanë nevoja të ndryshme. Thomas rekomandon që varëset të njëtrajtësohen sipas kategorive - një lloj për këmisha dhe bluza, tjetër për pantallona, e një më i fortë për xhaketa, kostume dhe pallto. Për copat delikate funksionojnë mirë modelet kundër rrëshqitjes. Varëset e njëjta në çdo grup japin vazhdimësi vizuale, dhe dhoma e veshjeve duket më e rregullt. Rregulli nuk blihet me më shumë mobilje - planifikohet, centimetër pas centimetri.