Домот на Ана Кастиљо и Алваро Мел во Мадрид: крем кауч, црвен ориентален тепих и фотелја покрај прозорецот што ја присвоил мачорот

Шпанската актерка Ана Кастиљо деновиве наполни 31 година, а низ фотографиите што ги споделува можеме да завириме и во нејзиниот мадридски стан. Во него живее со партнерот, актерот Алваро Мел, и со мачорот Капитан, кого дома го викаат Капи. Двајцата се запознале на снимањето на „Совршена бајка“ (Un cuento perfecto), адаптацијата на Нетфликс на романот на Елисабет Бенавент, и заедно се речиси четири години. Неодамна Кастиљо глумеше и во серијата на Movistar+ Se tiene que morir mucha gente, заедно со Макарена Гарсија и Лаура Вајсмар.

Ова не е стан од каталог. Просторот не го диктира никаков стил или тренд – винтиџ парчиња стојат до современ мебел, а секоја соба изгледа како да е собирана со години, а не купена за еден викенд. Токму затоа вреди да се погледне подобро.

Топлина во неутрални тонови. Основата е бела: бели ѕидови и голем крем кауч како централно парче во дневната соба. Крем перници, мека позадинска светлина и плафонска ламба со ретро дух ја заокружуваат сликата. Сликите во рамки носат боја и уметнички карактер, масичката за кафе е од стакло со заоблена, современа основа, а подот е паркет реден во шема „рибина коска“, кој додава топлина.

Кога црвеното ја презема дневната соба. Голем црвен тепих покрива добар дел од подот – според социјалните мрежи на Кастиљо, од Kuatro Carpets. Дезенот е ориентален и геометриски, и тоа е најсилната боја во собата: контраст со неутралниот кауч и ѕидовите, придружен со беж и дрвени тонови. Црвениот ориентален ќилим многумина од нас го паметат од дневната соба на бабите. Во Мадрид тој е изјава на стил – можеби е време да го симнеме од таванот?

Омилениот агол на Капитан. Покрај прозорецот, каде што паѓа природната светлина, стои едноставна дрвена фотелја со винтиџ дух, а преку неа ќебе со мека текстура и допир од сино. Над неа висат две мали уметнички дела во рамки, одраз на интересот на Кастиљо за уметност и илустрација. Формално, аголот е нејзин. Фотографиите сведочат дека во него најмногу ужива мачорот.

Каде просториите се среќаваат. Распоредот е отворен: трпезаријата и дневната соба визуелно се поврзани, па црвениот тепих се гледа и од масата. Белите внатрешни врати со профилирани рамки и високите тавани го чуваат класичниот мадридски карактер, а паркетот во шема „рибина коска“ се протега низ целиот стан. Сликите на ѕидовите ја носат бојата од соба во соба.

Мешавина на епохи и стилови. Трпезариската маса е дрвена, со едноставни линии, а околу неа стојат црни столици инспирирани од дизајнот на средината на минатиот век. Бојата ја носи карирана покривка во темнозелена боја на шише. Растенија и слики се повторуваат низ целиот дом, а витрината од темно дрво со стаклени врати не чува кристални чаши за гости што никогаш не доаѓаат – во неа стојат секојдневни работи: храна, шишиња, чаши.

Светлина со карактер. Секој дел од станот има своја светлина. Голема подна ламба со едноставни линии и ретро изглед дава топла амбиентална светлина и прави контраст со темниот дрвен мебел, а вазна со суви цвеќиња го продолжува растителниот мотив.

На крајот, ова е стан што не се труди да импресионира. Винтиџ парчиња, современ мебел, уметност, текстил и предмети од секојдневието живеат заедно без строги правила. Дом со личност наместо совршенство – рецепт што може да се примени во секој стан, без разлика дали е во Мадрид или во Карпош.