Kur bota trembet, blen ar. Ky është rregull më i vjetër se të gjitha bankat centrale bashkë, dhe këtë javë u konfirmua sërish - çmimi u hodh në nivelin më të lartë të shtatë javëve të fundit, ndërsa rritja javore kaloi 5 përqind.

Çmimi spot i arit u ngjit në rreth 4.300 dollarë për ons, niveli më i lartë nga mesi i qershorit, pas të cilit u stabilizua rreth 4.260 dollarëve. Rritja vazhdoi ditën e katërt me radhë. Edhe kontratat e ardhshme amerikane të arit u rritën, mbi 4.320 dollarë për ons.

Shtysa kryesore nuk qe ndonjë lajm dramatik, por një numër: të dhëna më të dobëta nga pritshmëritë për tregun amerikan të punës. Sipas raportit të kompanisë ADP, punësimi në sektorin privat u ngadalësua ndjeshëm në korrik, dhe pjesa më e madhe e vendeve të reja të punës u krijua në shëndetësi.

Logjika është më e thjeshtë sesa duket

Treg i dobët i punës do të thotë më pak presion mbi Rezervën Federale për t'i shtrënguar politikat. Kur pritshmëritë për hua më të kushtueshme ulen, yield-et e obligacioneve lëshojnë. Dhe kur obligacionet sjellin më pak, ari - që nuk sjell kamatë fare - pushon menjëherë të jetë ide e keqe. Sipas mjetit CME FedWatch, tregjet vlerësojnë rreth 55 përqind probabilitet për rritje të normave të interesit në shtator, nga 63 përqind një javë më parë.

Shtysë shtesë dha edhe dobësimi i dollarit amerikan. Indeksi i dollarit qëndroi pranë minimumit dymujor prej 99,66 pikësh, pasi SHBA dhe Japonia ndërhynë për të forcuar jenin japonez.

Tregjet reaguan pozitivisht edhe ndaj informacioneve se Irani dhe Omani janë pranë marrëveshjes për hapjen sërish të Ngushticës së Hormuzit, një nga korridoret detare më të rëndësishme për transportin e naftës në botë. Ulja e tensioneve atje do të zbutte presionet inflacioniste të lidhura me çmimet e energjisë.

Edhe metalet e tjera të çmuara shënojnë rritje - argjendi 1,3 përqind, platini 0,5 përqind, ndërsa paladiumi shënon një ulje të lehtë.

Përkundër rritjes, vlen të mbahet një numër për perspektivë: çmimi i arit është ende më shumë se 20 përqind nën maksimumin historik prej 5.589 dollarëve për ons, arritur në fund të janarit. Kjo do të thotë se ky nuk është rekord i ri - është përmirësim pas rënies. Diferenca mes të dyjave ka peshë për këdo që lexon tituj dhe mendon se ka mbetur pas një treni që ka ikur.