Dasmë në gusht, në ambient të hapur, në tridhjetë e pesë gradë. Nusja me vello. Kushdo që ka qenë në një dasmë të tillë e di si përfundon: velloja hiqet pas gjysmë ore dhe pjesën e mbetur të ditës e mban ndokush nga kumbarët mbi dorë.

Në Andaluzi shpikën një zgjidhje tjetër, dhe jo të re - kapelën kordovane. Buzë e gjerë e ngurtë, kurorë e ulët cilindrike, në të bardhë, në ngjyrë natyrale ose në nuancën klasike gri. Punon edhe në diell edhe në fotografi, dhe nuk kërkon që ta mbajë ndokush.

Pse kjo funksionon më mirë sesa velloja

Nuk bëhet fjalë për kapriço mode. Kapela është objekt praktik që i paraprin trendit me disa shekuj, dhe pikërisht për këtë nuk duket si rekuizitë. Nuset që e mbajnë nuk e mbajnë në vend të vellos - më shpesh i kombinojnë: vello për kishën, kapelë për koktejin. Kjo është një ndarje që zgjidh edhe ceremoninë edhe pjesën e mbetur të ditës, në vend se të zgjedhet një në kurriz të tjetrës.

Maria dhe Alehandro u kurorëzuan në verëritë „Gonsales Bijas” në Herez de la Frontera. Nusja mbajti fustan sateni në ngjyrë shampanje nga studioja e Monika Kaljes - minimalizëm, mëngë të gjata, dekolte e ulur - dhe në kokë një kapelë kordovane të bardhë, me çoker, vathë në formë kopse dhe karafila pranë flokëve të ngritura.

Kur objekti ka histori të mëparshme

Ajo që e bën këtë trend më shumë sesa estetikë është se kapelat zakonisht nuk blihen për dasmën. Lorena e thotë këtë drejtpërdrejt: „I mbaj nga fëmijëria dhe nuk mund të lija pa mbajtur një në ditën e dasmës sime.” Të vetën - buzë e gjerë, kurorë e ulët cilindrike në gri të errët me shirit të kaltër - e bleu gjatë një udhëtimi në Kordoba. E mbajti në një dasmë në rrethinën e Bilbaos, shtatzënë, me tunikë me mëngë të gjata dhe pelerinë.

Pati të vetën e gjeti në një kapelapunuese në Plaza Major në Madrid, pranë të cilës kishte kaluar më parë. Andrea e bleu në një dyqan lokal në Alikante. Asnjë nga këto pjesë nuk është porositur përmes katalogut për nuse, dhe kjo shihet.

Kjo pjesë është më pranë nesh sesa mendojmë. Secila dasmë makedone ka së paku një pjesë me jetë të mëparshme - një karficë nga gjyshja, këpucë nga mamaja, qëndisje nga sënduku. Diferenca është vetëm në atë se këtu objekti është kapelë dhe mban emrin e një qyteti.

Punon edhe kur fustani nuk është i bardhë

Një nuse nga Malaga mbajti fustan romantik nga atelieja „Santa Euhenia”, me vello gjatë ceremonisë, dhe pastaj një kapelë kordovane bezhë me detaje kafe - zgjidhje që punon me të gjitha tonet që nuk janë krejt të bardha: e papërpunuar, shampanje, fildish. Nuria, fustanin e të cilës e dizajnoi Viktoria Salas, mbajti një kapelë të bardhë me detaje të zeza nga Roberto Garudo, me flokë të mbledhura poshtë.

Ka edhe nuse që e zgjedhin për të gjithë ditën. Dizajnerja Sandra Frekuld u kurorëzua në kompleksin banjor „Aguas de Vijaharta” jashtë Kordobës, në një fustan të bardhë të përafruar pa shpinë me mëngë me volane, me një kapelë kordovane tërësisht të bardhë nga kapelapunuesja „Miranda” dhe një buqetë karafilash me kërcell të gjatë.

E përbashkëta tek të gjitha është se kapela nuk është shtojcë që varet, por objekt që ka funksion. Për dasmë në gusht - në cilindo Ballkan, jo vetëm në jug të Spanjës - kjo është rekomandim më i madh sesa çdo tendencë sezonale.