Brigada e zjarrfikësve e Shkupit - mbrojtëse e një qyteti me gati gjysmë milioni banorë - aktualisht punon me 213 zjarrfikës. Sipas normës ligjore për një qytet të kësaj madhësie, duhet të jenë 384. Mungesa prej 171 zjarrfikësish është reale dhe nuk është rezultat i një hendeku të përkohshëm kadrovik - është një deficit kronik që zvarritet me vite.

Komandanti i brigadës, Zvonko Tomevski, foli hapur për këtë për herë të parë dje në Ditën e Zjarrfikësve. „Mungesa e të punësuarve është kronike. Tani brezi më i ri ka 20 të punësuar të rinj që duhen ritrajnuar dhe trajnuar", deklaroi ai. Kjo formulim tregon se edhe vetë menaxhmenti i brigadës pranon se në një cikël brezor, 20 të rinj nuk e mbushin hendekun themelor.

Kryebashkiaku Orce Gjorgjievski njoftoi se pajisjet po rinovohen. Një automjet i ri zjarrfikës dhe dy cisterna janë blerë dhe tashmë janë në përdorim. Kjo është diçka serioze. Por pajisjet pa njerëzit që t'i manovrojnë janë statike. Shkupi ende përballet me një situatë ku, në një pjesë të madhe të qytetit, koha efektive e reagimit është më e gjatë sesa pranon ligji.

Qeveria njofton formimin e një shtabi krize zjarrfikëse para verës - koordinim i përbashkët mes komunave për menaxhimin e zjarreve të mundshme në pyje. Lëvizje strategjike e mirë, por nuk e zgjidh matematikën bazë. Automjetet në letër nuk janë e njëjta gjë me automjetet që kanë personelin e nevojshëm.

Pyetja që mbetet e hapur - dhe që fatkeqësisht ka shumë gjasa të marrë përgjigje në zjarrin e parë serioz të këtij viti - është nëse guximi dhe përkushtimi i 213 zjarrfikësve aktualë do të mjaftojnë. Kjo nuk mund të jetë strategji afatgjate. Kultura ballkanike e ka këtë cilësi të keqe - feston heroizmin e atyre që janë të detyruar të punojnë në kushte të pamundura, në vend që të kërkojë zgjidhjet strukturore që do ta bënin sakrificën të panevojshme.