Sa herë që hapet ndonjë aferë tenderësh, Maqedonia sheh të njëjtën pamje. Opozita akuzon për krime, pushteti kthen përgjigje me të dhëna se të njëjtën gjë e bënte edhe qeveria e mëparshme. Dhe në fund, në vend të përgjegjësisë - marrim hesap politik.

Rasti „Mastef” sërish hapi pikërisht atë pyetje. LSDM akuzon se firma ka marrë dhjetëra tenderë dhe shuma milionëshe në kohën e VMRO-DPMNE-së. VMRO kthen përgjigje se e njëjta firmë ka marrë tenderë edhe atëherë kur LSDM-ja drejtonte komunat.

Dhe çfarë morëm në të vërtetë nga e gjithë kjo? Në vend të demantit - konfirmim.

Konfirmim se matrica është e njëjta. Kur njërët janë në pushtet - firmat marrin tenderët. Kur vijnë të tjerët - të njëjtat firma vazhdojnë të punojnë. Ndryshohen ministra, kryetarë bashkish, drejtorë dhe flamuj partiakë, por sistemi mbetet i pandryshuar.

Kjo hap një pyetje shumë më të madhe: a ka në Maqedoni vërtet konkurrencë tenderësh apo ekziston një rreth i mbyllur kompanish që funksionojnë pavarësisht se kush është në pushtet?

Qytetarët më nuk i intereson kush kë do ta akuzojë. Qytetarët duan përgjigje:

• Sa firma në realitet marrin pjesën më të madhe të prokurimeve publike?
• Sa konkurrentë kanë pasur?
• A kanë qenë çmimet realiste?
• Sa herë kanë fituar të njëjtat kompani?

Sepse nëse sot LSDM tregon se firma ka punuar me VMRO-në, dhe VMRO tregon se e njëjta firmë ka punuar me LSDM-në - atëherë ndoshta lajmi më i madh nuk është firma.

Lajmi më i madh është se dy partitë më të mëdha prej vitesh funksionojnë sipas të njëjtit shabllon - retorikë e ndryshme, matricë e njëjtë.

Dhe ndoshta pikërisht për këtë besimi te sistemi është në minimumin historik - sepse populli më nuk e sheh luftën kundër sistemit, por luftën se kush do ta drejtojë të njëjtin sistem.