Skip to content

DoorDash e blen Instacart për 17 miliardë dollarë: aplikacioni për drekë nga restoranti tani do të ta mbushë edhe frigoriferin

1 min. lexim
Shpërndaj
DoorDash e blen Instacart për 17 miliardë dollarë: aplikacioni për drekë nga restoranti tani do të ta mbushë edhe frigoriferin

DoorDash, aplikacioni për dërgesë ushqimi nga restorantet, e blen konkurrentin Instacart, shërbimin për dërgesë online të ushqimeve. Vlera e marrëveshjes është 17 miliardë dollarë (rreth 14,7 miliardë euro), ose 65 dollarë për çdo aksion të Instacart. Bordet e të dyja kompanive tashmë e kanë miratuar.

Instacart në bursë vlen pak mbi 13 miliardë dollarë, ndërsa aksioni i tij është 25 për qind më lart se në fillim të vitit. Pra, DoorDash paguan një premi prej disa miliardësh, ndërsa Instacart shet derisa çmimi është i lartë, para se konkurrenca në dërgesën e ushqimeve të bëhet edhe më e ashpër. Sipas Bloomberg-ut, Instacart më herët kishte biseduar edhe me Uber, por u tërhoq nga ato negociata.

Tony Xu, drejtori ekzekutiv i DoorDash, marrëveshjen e shet me një avokado. „Ushqimet janë një nga gjërat më të vështira për t'u bërë mirë online“, thotë ai. „Dikush duhet të zgjedhë një avokado të pjekur, të gjejë zëvendësim që do ta zgjidhte edhe vetë dhe ta sjellë akulloren para se të shkrihet.“ Shefi i Instacart, Chris Rogers, kujton se kompania 14 vjet u ka ndihmuar dyqaneve „të të gjitha madhësive“ të konkurrojnë.

Plani është që brendi dhe aplikacioni i Instacart të mbeten, si edhe produktet e tij teknologjike për tregtarët. Dyqanet me softuerin e Instacart do të mund të ndërtonin dyqanet e tyre online dhe biznese reklamimi, ndërsa me shpërndarësit e DoorDash të dorëzonin më lirë. Xu përfundoi me „kur më shumë njerëz blejnë në vend, më shumë para mbeten në vend“ - fjali që tingëllon çuditshëm nga një platformë që fiton në çdo porosi mes blerësit dhe dyqanit. Dhe kur edhe softueri, edhe dërgesa janë në të njëjtat duar, kush ia shkruan kushtet marketit?

Deri te bashkimi i vërtetë ka kohë: marrëveshja pritet të mbyllet në fund të vitit 2027 ose në gjysmën e parë të vitit 2028, ndërsa deri atëherë dy kompanitë punojnë veçmas. Një vit e gjysmë është mjaft gjatë që rregullatorët amerikanë të pyesin çfarë do të thotë kur dërgesa e drekës dhe e pazarit javor përfundon te një kompani. A do të pyesin, apo do t'u mjaftojë premtimi për paratë që „mbeten në vend“?