Në orën 5:01, mbi Rumaninë juglindore, një pilot spanjoll i F-18 në kuadër të misionit të NATO-s për mbikëqyrjen e hapësirës ajrore rrëzoi një dron që kishte hyrë pa autorizim. Ky është rasti i katërt i tillë në vitin 2026, njoftoi Ministria rumune e Mbrojtjes. I katërti - për tetë muaj.

Droni u vërejt nga radarët duke hyrë nga Moldavia fqinje, ndërsa u rrëzua rreth 24 kilometra në veri të Galacit. „Gjuajtësi F-18 vendosi kontakt radar me objektivin dhe mori leje të veprojë", thuhet në komunikatën zyrtare. Mbetjet ranë në një vend të pabanuar mes dy fshatrave - formulim që do të thotë „këtë herë patëm fat".

Rumania ka 614 kilometra kufi me Ukrainën dhe katër vjet jeton me dronë rusë që i shpojnë kufirin ajror. Në korrik pilotët rumunë të F-16 rrëzuan tre dronë rusë. Më herët këtë vit një dron rus goditi një ndërtesë banimi në Galac dhe plagosi dy persona.

Çfarë do të thotë kjo për ne

Ajo që është e rëndësishme në këtë histori nuk është droni i rrëzuar - ata numërohen si statistikë. E rëndësishme është që një pilot spanjoll, në një avion spanjoll, është në detyrë mbi qiellin rumun dhe vendos të qëllojë. Kjo është NATO që punon pikërisht ashtu siç është menduar: qiell i përbashkët, mbrojtje e përbashkët, pilotë të huaj mbi kufirin tënd.

Maqedonia është anëtare e të njëjtës aleancë që nga viti 2020 dhe ka të njëjtën marrëveshje - hapësirën ajrore e mbikëqyrin avionë aleatë, sepse gjuajtës të vetët nuk ka. Dallimi është se qiellin tonë deri tani askush nuk e ka testuar me dron në orën pesë të mëngjesit.

Rumania nuk njofton se është sulmuar. Njofton se ka rrëzuar një dron. Dallimi mes atyre dy fjalive është tërë doktrina bashkëkohore ushtarake: mjaftueshëm për të reaguar, jo mjaftueshëm për të thirrur nenin 5. Dhe derisa ai kufi testohet për të katërtën herë brenda tetë muajsh, dikush mat me kujdes sa larg mund të shkohet pa pasojë.