Saat 5:01'de, Güneydoğu Romanya üzerinde, NATO hava sahası denetim misyonu kapsamındaki bir İspanyol F-18 pilotu, izinsiz giren bir dronu düşürdü. Bu, 2026 yılındaki dördüncü böyle vaka, diye açıkladı Romanya Savunma Bakanlığı. Dördüncü - sekiz ayda.

Dron, radarlarca komşu Moldova'dan girerken tespit edildi ve Galati'nin yaklaşık 24 kilometre kuzeyinde düşürüldü. „F-18 savaş uçağı hedefle radar teması kurdu ve müdahale izni aldı", deniyor resmî açıklamada. Enkaz iki köy arasındaki meskûn olmayan bir alana düştü - „bu sefer şanslıydık" anlamına gelen bir ifade.

Romanya'nın Ukrayna ile 614 kilometrelik sınırı var ve dört yıldır hava sınırını delen Rus dronlarıyla yaşıyor. Temmuzda Romanyalı F-16 pilotları üç Rus dronu düşürdü. Bu yılın başlarında bir Rus dronu Galati'de bir apartmana çarparak iki kişiyi yaraladı.

Bunun bizim için anlamı

Bu hikâyede önemli olan düşürülen dron değil - onlar istatistik olarak sayılıyor. Önemli olan, bir İspanyol pilotun, İspanyol bir uçakta, Romanya semalarında nöbet tutması ve ateş etmeye karar vermesi. Bu, tam da tasarlandığı gibi işleyen NATO: ortak hava sahası, ortak savunma, sınırının üzerinde başkasının pilotları.

Makedonya 2020'den bu yana aynı ittifakın üyesi ve aynı düzenlemeye sahip - kendi savaş uçakları olmadığı için hava sahasını müttefik uçaklar denetliyor. Fark şu ki bizim gökyüzümüzü şimdiye kadar kimse sabahın beşinde bir dronla test etmedi.

Romanya saldırıya uğradığını duyurmuyor. Bir dron düşürdüğünü duyuruyor. Bu iki cümle arasındaki fark, çağdaş askerî doktrinin tamamı: tepki vermeye yetecek kadar, 5. maddeyi çağırmaya yetmeyecek kadar. Ve o sınır sekiz ayda dördüncü kez test edilirken, birileri sonuç doğurmadan ne kadar ileri gidilebileceğini dikkatle ölçüyor.