Kompleti për dhomën e gjumit - krevati, dy komodina identike, ndoshta edhe një komodë nga e njëjta seri - ishte mënyra më e sigurt për të mos gabuar. Dhe pikërisht prandaj tani po zhduket. Dizajnerët këtë vit thonë se përzierja e materialeve, formave dhe lartësive jep shumë më tepër sesa përsëritja e të njëjtit model dy herë.

Nisja është gati gjithmonë e njëjtë: së pari zgjidhet koka e krevatit, kurse dyshimet fillojnë kur vjen radha e komodinave. A të përsëritet i njëjti dru? A të futet material tjetër? Të shkohet drejt kontrastit apo vazhdimësisë? Ka edhe një opsion të katërt që po bëhet gjithnjë e më i shpeshtë - njëra komodinë të zëvendësohet me një komodë, nëse hapësira ose nevoja për ruajtje e kërkon këtë.

Rregull universal nuk ka. Lidhja mes kokës së krevatit dhe komodinave mund të ndërtohet përmes materialit, përmes proporcioneve, përmes formës ose madje përmes lartësisë së pjesëve. Ajo që është e rëndësishme nuk është të duken sikur janë nga i njëjti koleksion, por të pajtohen mes vete dhe rezultati të duket i baraspeshuar.

Kur komodina është ngjarja kryesore

Njëra prej zgjidhjeve është që efekti dramatik të ruhet plotësisht për komodinën - koka e krevatit të mbetet e qetë dhe neutrale, kurse pranë saj të qëndrojë një pjesë me formë të theksuar. Dizajnerja Bike Kastelejn dhe modeli i saj „Out of Line” shkojnë pikërisht në atë drejtim. Logjika është e thjeshtë: nëse gjithçka është interesante, asgjë nuk është.

Qasja e kundërt e bën të njëjtën gjë përmes materialit në vend se përmes formës. Fibrat natyrore dhe druri bashkë - ratan, kashtë, arrë - krijojnë një lidhje që nuk kërkon që pjesët të jenë të njëjta. Dizajneri i interierit Alberto Tores e përdor atë bashkim, dhe ai funksionon si në një banesë prej gjashtëdhjetë metrash katrorë ashtu edhe në një shtëpi.

Kur fare nuk ka kokë krevati

Ekziston edhe një version ku krevati mbetet pa kokë dhe tërë skena i takon komodinës. Kjo është zgjidhje që kërkon guxim, sepse koka e krevatit zakonisht e fsheh tërë papërsosmërinë e murit pas saj - por kur ia del, dhoma duket më e lehtë nga sa është.

Mes këtyre skajeve ka një spektër të tërë: mobilie të errëta që e mbajnë dhomën të mbledhur, detaje me rrjetëz në kombinim me dru, një përkulje ndaj viteve shtatëdhjetë përmes formave të rrumbullakuara, hekur i punuar me dru, ose përzierje e hapur stilesh që duket sikur është mbledhur me vite. E fundit është më e vështira për t'u realizuar qëllimisht dhe më e bukura kur ia del.

Pse ky është lajm i mirë për banesat tona

Fundi i kompletit nuk është vetëm trend estetik. Te ne kompleti ishte zgjidhje nga nevoja - një blerje, një dërgesë, dhomë e gatshme. Përzierja do të thotë se komodina e trashëguar nga gjyshja nuk duhet hedhur që të përshtatet krevati i ri, dhe se gjetja e një pjese të mirë në zbritje nuk kërkon menjëherë të kërkohet çifti i saj.

Ky është dallimi mes një dhome që është blerë dhe një dhome që është përbërë. E dyta zakonisht kushton më pak dhe gati gjithmonë duket më interesante.