Ministri rus i Punëve të Jashtme, Sergej Llavrov, deklaroi se Moska konsideron se Shtetet e Bashkuara janë thellësisht të përfshira në sulmet ukrainase mbi territorin rus. Jo si furnizues armësh - këtë prej kohësh askush nuk e fsheh - por si pjesëmarrës në përgatitjen dhe zbatimin.

„I kemi parashtruar një varg pyetjesh Departamentit të Shtetit, përfshirë edhe për të dhënat e zbulimit dhe për faktin se SHBA-ja është fuqishëm e përfshirë në përgatitjen dhe kryerjen e sulmeve mbi objektiva civile thellë në territorin rus. Presim përgjigje”, deklaroi Llavrovi për televizionin shtetëror rus.

Akuzë e paketuar si pyetje

Forma këtu do të thotë gjithçka. Kjo nuk është notë, nuk është ultimatum, nuk është protestë - kjo është „një varg pyetjesh” dhe një „presim”. Ambalazhi diplomatikisht më i butë i mundshëm për akuzën më të rëndë të mundshme: se një fuqi bërthamore merr pjesë drejtpërdrejt në sulme mbi një tjetër. Kur dikush e zgjedh formën me kaq kujdes, kjo zakonisht do të thotë se përgjigjja as nuk i është edhe aq e rëndësishme.

Llavrovi njëkohësisht theksoi se Rusia nuk i vë ultimatume Uashingtonit për ndërprerjen e mbështetjes për Kievin si parakusht për bisedime. Presidenti Vladimir Putin, sipas fjalëve të tij, mbetet i gatshëm t'i presë negociatorët amerikanë Stiven Vitkof dhe Xhared Kushner - ndonëse menjëherë shtoi edhe pyetjen se çfarë do të sillnin ata në fakt.

Këtu është bërthama e fortë e gjithë historisë. Llavrovi tha se ndalja e konfliktit sipas linjës aktuale të ndarjes mes forcave ruse dhe ukrainase nuk vjen në shprehje, duke iu referuar përgjegjësisë historike dhe viktimave nga sulmet terroriste. Domethënë: çdo propozim që fillon me „ngrijeni aty ku jeni” është i vdekur para se të shqiptohet.

Pra, dera është e hapur për negociatorë, kurse e vetmja gjë për të cilën realisht negociohet - linja - është shpallur e paprekshme. Sa herë e kemi parë këtë në këtë kontinent? Biseda zhvillohet që të ketë bisedë, jo që të përfundojë diçka.