Deri më 25 gusht, në Maqedoni ishin regjistruar gjithsej 50 raste me ethet e Nilit Perëndimor - 47 të konfirmuara dhe tri të mundshme, tregon raporti javor i Institutit të Shëndetit Publik. Vjet, në të njëjtën periudhë, rastet ishin dy.

Jo dyqind. Dy.

Kush sëmuret dhe ku

Sipas vendbanimit, 48 nga rastet janë nga Shkupi, nga një nga Velesi dhe Kumanova. Janë regjistruar 49 raste autoktone, që do të thotë se infeksioni është marrë këtu, në Maqedoni, e jo i sjellë nga jashtë. Vetëm një rast ka histori udhëtimi në Greqi, por edhe te ai periudha e inkubacionit mbulon po ashtu qëndrimin në shtëpi.

Pamja sipas moshës është edhe më e mprehtë. Plot 40 nga 50 të sëmurët, pra 80 për qind, janë persona mbi 60 vjeç. Shtatë janë të moshës 50 deri në 59, një person 30 deri në 39 dhe dy persona 20 deri në 29 vjeç. Mosha mesatare e të sëmurëve është 66,1 vjeç.

Kjo është grupmosha që e përballon më rëndë sëmundjen. Sipas prerjes së fundit, 52 nga 53 personat që e kaluan sëmundjen, po trajtohen ose ende llogariten si të dyshuar, kanë zhvilluar formën neuroinvazive të sëmundjes - atë që prek sistemin nervor. Vetëm një pacient pati formë pa prekje të sistemit nervor dhe tashmë është shëruar.

Deri tani janë regjistruar pesë raste vdekjeje. Tetëmbëdhjetë pacientë me diagnozë të konfirmuar trajtohen në Klinikën për sëmundje infektive, për tre të tjerë të shtruar priten rezultatet, ndërsa gjashtë persona janë në trajtim intensiv.

Harta që thotë shumë

Ministria e Shëndetësisë dhe Instituti i Shëndetit Publik publikuan një hartë interaktive në healthalert.mk, ku qytetarët mund të kontrollojnë ku janë regjistruar rastet, cilat zona janë të rrezikshme dhe ku është spërkatur deri tani. Paraqiten numri i të infektuarve, komunat, të shtruarit, të shëruarit dhe të vdekurit, si dhe shkalla e infektimit prej 2,7 për 100.000 banorë.

Faqja është e bërë mirë. Dhe pikërisht prandaj është e papërshtatshme - sepse paraqet edhe punët që nuk janë bërë.

Komuna e Aerodromit ka katër të infektuar, plus një nga Lisiçja e Poshtme, dhe është nën epidemi të shpallur - por nuk ka bërë spërkatje të jashtëzakonshme kundër mushkonjave. Çairi ka dy të infektuar dhe zona me rrezik të lartë përreth, ndërsa këtë vit nuk ka spërkatur fare. Ilindeni, ku ka tre të infektuar, nga prilli deri në korrik ka spërkatur pesë herë.

Ku jetojnë mushkonjat

Bodrumet dhe pusetat e përmbytura në Aerodrom, Lisiçe të Ri dhe Çair janë shënuar si zonë me rrezik të lartë gjatë gjithë vitit. Lista e lokacioneve me rrezik shumë të lartë është e gjatë: Shuto Orizari me gropat septike dhe ujin e ndenjur, peshkoret dhe basenet e ujitjes në Kadino dhe Mralino, lumi Serava në Radishan, Lubancë dhe Butel, pastaj poshtë rrjedhës te Haraçina, Mojanci dhe Orlanci, kolektori dhe lagunat e ujërave të zeza në Otovicë, kanalet kulluese në Jurumleri, Stajkovcë, Singeliq, Dracevë dhe Kojli, Lumi i Markos, Kënetat e Katllanovës dhe kanalet në Batincë, Studeniçan dhe Kolliçan të Poshtëm.

Edhe liqenet e vogla në Parkun e Qytetit vlerësohen si vende me rrezik mesatar - në vetvete burim i dobët, por me ndalim të pompave nga 8 deri në 10 ditë japin një brez të tërë mushkonjash, me zogjtë si përforcues dhe me ekspozimin më të lartë të njerëzve në qytet.

Në Shkup përfundoi tura e katërt e spërkatjes kundër mushkonjave të rritura - nga ajri më 20 dhe 21 gusht, tokësore nga 20 deri më 26 gusht, plus gjashtë trajtime të jashtëzakonshme në Gazi Babë, Dracevë, Zelenikovë, Studeniçan, Butel dhe Gjorçe Petrov.

Nga informacioni te veprimi

Ministria përgatiti edhe udhëzim të përditësuar për mjekët amë. Vëmendje e veçantë kërkohet te pacientët në terapi imunosupresive, sepse te ata një pjesë e testeve mund të japin rezultat fals negativ - prandaj rekomandohet përdorimi i disa testeve.

E gjithë kjo është e saktë, profesionale dhe në kohë. Por një hartë me çerdhet e shënuara të mushkonjave ka kuptim vetëm nëse dikush i shfrytëzon të dhënat dhe merr masa. Një komunë që është nën epidemi të shpallur, sheh katër të sëmurët e vet në hartë dhe prapëseprapë nuk bën spërkatje të jashtëzakonshme - ajo komunë nuk vuan nga mungesa e informacionit.

Pas publikimit të hartës, pyetja nuk është më „ku janë mushkonjat“. Pyetja është kush përgjigjet kur lokacioni dihet, rreziku është shënuar, ndërsa spërkatja mungon.