Shkupi dhe Gjevgjelia hapin Evrobasketin për kadetë, ndërsa federata e mbron reputacionin e vet

Nga e enjtja deri më 15 gusht Maqedonia është nikoqire e Kampionatit Evropian të Divizionit B për basketbollistë deri në 16 vjeç. Ndeshjet luhen në Shkup, në „T Arena”, dhe në Gjevgjeli, në sallat „NB Noel” dhe „26 Prilli”. Federata e Basketbollit e Maqedonisë vitet e fundit ka organizuar disa kampionate evropiane për të rinj dhe me këtë, siç njoftoi, e konfirmon sërish pozitën e partnerit të besueshëm të federatës evropiane. Ky është formulimi i njoftimit. Më reale është shifra tjetër: nikoqiria e një kampionati U16 sjell rreth dhjetë ekipe, familjet e tyre dhe skautët në dy qytete në mes të gushtit - një ekonomi që asnjë plan marketingu nuk mund ta prodhojë vetë. Pyetja që mbetet është ajo që mbetet gjithmonë pas turneve të tilla - sa nga ata djem pas pesë vjetësh do të kenë ku të luajnë në Maqedoni?

Donçiqi është njëqind për qind i shëndetshëm, ndërsa Lejkersat hyjnë në një sezon ku s'kanë kujt t'i kërkojnë falje

Luka Donçiq u shkroi tifozëve se rikuperimi kaloi shkëlqyeshëm dhe se është „sërish 100 për qind i shëndetshëm”. Slloveni e mbylli sezonin e kaluar të rregullt me këputje të shkallës së dytë të tendinit - lëndim që rrëzoi edhe fushatën për MVP në të cilën e udhëhiqte NBA-në në pikë me 33,5 për ndeshje, edhe shanset e Lejkersave. Iu desh të udhëtonte në Evropë për trajtim të specializuar, dhe prapë mbeti jashtë pikërisht kur nevojitej më së shumti: shikoi si ekipi u eliminua nga Oklahoma Siti Thander pa asnjë fitore në raundin e dytë të playoff-it. Tani, me largimin e LeBron Xhejmsit, reflektori është vetëm i tiji. Te ne ky emër nuk lexohet si lajm i huaj - Donçiqi është nga fqinjësia dhe në rajon ndiqet si i yni. Një Donçiq i shëndetshëm do të thotë ekip që sërish është interesant. Një Donçiq i shëndetshëm pa arsyetime do të thotë edhe ekip nga i cili do të kërkohet gjithçka.

Jokiqi për të dytën herë refuzon supermaksin, ndërsa në Denver tashmë sillet nervoza

Nikolla Jokiq ka të drejtë për zgjatje kontrate me vlerë rreth 278 deri 280 milionë dollarë për katër vjet - dhe për të dytin vit radhazi nuk e nënshkruan. Logjika është financiare: nëse pret edhe një verë, mund të lidhë kontratë që do t'i sjellë 80 milionë dollarë në moshën 37-vjeçare. Vetëm se në NBA nënshkrimi i shtyrë kurrë nuk mbetet thjesht kontabilitet. Insajderi Mark Stin thotë se e gjithë liga shikon drejt Denverit dhe se pëshpëritjet janë të pashmangshme, pavarësisht sa e arsyetuar financiarisht është vendimi. Nagetsat vijnë pas një eliminimi zhgënjyes në raundin e parë, me një nga listat e pagave më të shtrenjta në ligë dhe me pyetje të hapur rreth Pejton Uotsonit, i cili kërkon kontratë të madhe dhe ka interesim nga ekipe të tjera. Kur lojtari më i mirë në botë dy herë radhazi thotë „jo tani”, klubi nuk ka më hapësirë për një sezon mesatar.

MZT Shkupi e solli Nikoliqin, ndërsa Pelisteri numëron tashmë përforcimin e pestë

Vera e basketbollit maqedonas luhet në tregun e transferimeve, jo në parket. Kampioni MZT Shkup nënshkroi me qendërsulmuesin serb Dimitrije Nikoliq (28 vjeç, 211 centimetra), lojtar me katër sezone në Partizanin e Beogradit nga viti 2017 deri në 2021 dhe paraqitje për Sllogën e Kralevës, Sllobodën e Uzhicës, FMP-në dhe Zllatiborin, plus përvojë ndërkombëtare në Krajovën rumune, Brashov dhe Lituani. Ai është përforcimi i katërt ndërkombëtar pas amerikanëve Lesli Uorner dhe Noa Farahan dhe qendërsulmuesit boshnjak Emir Krajiniq, ndërsa trajner mbetet Vasko Atanasov. Në Manastir, Pelisteri është ndër më aktivët - e ktheu bekun me përvojë Ivan Sapunxhiev (31), i cili tashmë e kishte veshur fanellën jeshile-bardhë nga viti 2022 deri në 2024, dhe nënshkroi kontratë njëvjeçare me Viktor Zllatevskin (25), që vjen nga Feniks 2010. MZT sezonin e ardhshëm luan në garat vendase, në ligën ABA2 dhe në FIBA Eurokup. Skuadrat mbushen shpejt. Nëse edhe publiku do të kthehet në salla me të njëjtin ritëm është pyetje krejt tjetër.

Satoranski e la Barcelonën dhe nuk e fshehu pse: drejtuesit e futbollit e lanë pas dore basketbollin

Tomash Satoranski iku nga Barcelona te Hapoel Tel Avivi dhe, ndryshe nga deklaratat e zakonshme diplomatike gjatë ndarjes, tha çfarë mendon. „Barcelona ishte zhgënjim i madh për sa i përket mënyrës si drejtuesit e futbollit silleshin ndaj basketbollit”, tha çeku, duke shtuar se me vite u vinin pengesa dhe tregonin se fitorja në basketboll nuk u ishte veçanërisht e rëndësishme. Gjashtë sezone kaloi në klub në dy periudha dhe ishte kapiten, ndërsa vitet e fundit i shënuan probleme financiare, skuadër e vjetruar dhe thellësi shumë e vogël e ekipit. Me 7,1 pikë, 3,5 kërcime dhe 4,3 asistime në Euroligë sezonin e kaluar, ai u detyrua të mbante barrë shumë të madhe sepse klubi nuk kishte plejmejker të dytë të sigurt - çka ia përkeqësoi problemet me shpinën. Në Tel Aviv, me Vasilije Miçiqin si bartës të sulmit, pret rol të plejmejkerit të dytë ose të tretë. Pra, një lojtar 34-vjeçar largohet për t'u ruajtur nga klubi i vet.