Dhjetë minuta vrapim me shpejtësi prej tre deri gjashtë kilometrash në orë. Kaq është e gjitha. Kaq mjaftoi që pjesëmarrësit e një hulumtimi të Universitetit Cukuba në Japoni të ndiheshin më mirë dhe ta zgjidhnin testin e vëmendjes më shpejt se para vrapimit.

Tre deri gjashtë kilometra në orë është shpejtësi ecjeje. Hulumtuesit qëllimisht nuk kërkuan që dikush të përfundonte i rraskapitur e as ta përmirësonte kohën e vet. Donin të shihnin çfarë ndodh pas një aktiviteti të shkurtër e të lehtë - nga ai lloj që shumica e njerëzve e hedhin poshtë si tepër të vogël për t'u llogaritur si ushtrim.

Testi në të cilin truri mundohet

Pjesëmarrësit vrapuan në shirit me intensitet shumë të ulët dhjetë minuta. Para dhe pas kësaj përgjigjeshin si ndiheshin dhe zgjidhnin testin Strup - detyrë në të cilën duhet t'i përgjigjesh një informacioni ndërsa një tjetër të tërheq. Për shembull, të thuash me çfarë ngjyre është shkruar fjala, ndërsa vetë fjala emërton një ngjyrë tjetër.

Pas vrapimit, pjesëmarrësit e zgjidhnin më shpejt pjesën e testit me informacione të kundërta dhe raportuan humor më të këndshëm. Hulumtuesit vunë re edhe aktivitet të rritur në disa zona të korteksit prefrontal - pjesa e trurit që aktivizohet kur duhet ta mbash vëmendjen pa u shpërqendruar.

Ka edhe një detaj që tingëllon si shaka, por nuk është. Hulumtuesit matën lëvizjen vertikale të kokës gjatë vrapimit dhe zbuluan se lëkundja më e madhe lidhet me përmirësim më të madh të humorit. Çfarë do të thotë saktësisht kjo - ende askush nuk e di, dhe nuk është teknikë që ia vlen të imitohet qëllimisht.

Psikolog shëndetësor: nuk të duhet një orë mundimi

„Nuk të duhen stërvitje mundimtare njëorëshe për ta aktivizuar mendjen dhe për ta përmirësuar shëndetin emocional“, thotë psikologu shëndetësor Hugo Fernandes Robaina, që e komentoi hulumtimin. Ecja e shpejtë ose vrapimi shumë i lehtë, sipas tij, mund të jenë mënyrë për të filluar të lëvizësh pa i shtuar vetes edhe një detyrim të rëndë.

Ai kujton edhe kornizën zyrtare: Organizata Botërore e Shëndetësisë u rekomandon të rriturve mes 150 dhe 300 minutash aktivitet fizik të moderuar në javë. Por nëse sot ke vetëm dhjetë minuta, fillo nga aty.

Ajo që hulumtimi nuk e thotë

Ia vlen të jesh i saktë, sepse këtu është vendi ku gjetje të tilla më së shpeshti zgjaten përtej asaj që tregojnë. Eksperimenti testoi vrapim në shirit, jo ecje. A do të jepte ecja e shpejtë të njëjtin efekt - nuk është krahasuar. Aktiviteti në korteksin prefrontal është shenjë për diçka, jo shpjegim i gjithçkaje, dhe vetë hulumtuesit nuk pohojnë se e dinë pse pjesëmarrësit u ndien më mirë.

Ajo që mbetet, megjithatë, është e përdorshme. Dhjetë minuta pushojnë së dukuri „shumë pak“ kur e ndërpresin një pasdite të kaluar në karrige. Ndoshta pastaj do të duash të vazhdosh. Ndoshta atë ditë do të kesh vetëm kaq. Në të dyja rastet, ke gjetur hapësirë të lëvizësh pa e pritur momentin e përsosur - ndërsa pritja e momentit të përsosur është shprehia më e shtrenjtë në këtë histori.