Përzgjedhja maqedonase në basketboll 3x3 u zhduk nga Taranto, ndërsa KOM hesht për shkakun

Maqedonia paraqiti katër basketbollistë për turneun në basketboll 3x3 në Lojërat e 20-ta Mesdhetare në Taranto: Karlo Dimeski, Marko Dimovski, Millosh Knezheviq dhe Maksim Trajkovski. Ditët e para përzgjedhja ishte në orarin e paraqitjeve. Kur nisën ndeshjet, ajo thjesht nuk ishte në terminet. Nga Komiteti Olimpik Maqedonas u përgjigjën se kryetari Daniel Dimevski rastin tashmë e kishte paraqitur në Komitetin Ndërkombëtar Olimpik dhe se është nisur procedurë juridike - por „në interes të vetë procedurës“ nuk zbulojnë asnjë detaj për atë që ka ndodhur. Domethënë dikush paraqiti një përfaqësuese, dikush e çoi deri në Itali, dhe pastaj diçka bëri që ajo të mos luajë. Procedura juridike do t'u thotë diçka avokatëve. Pyetja që tatimpaguesi ka të drejtë ta shtrojë është më e thjeshtë: kush e humbi afatin, apo nënshkrimin, apo fluturimin? Arin në 3x3 e fitoi Spanja kundër Italisë. Maqedonia nga Taranto u kthye me një ar - Matej Belistojanovski në karate - dy argjende dhe tri bronze. Basketbolli nuk është në atë listë, por jo sepse humbi në fushë.

MZT Shkupi e gjeti plejmejkerin: Tadija Tadiq vjen nga shkolla serbe

Kampioni maqedonas i basketbollit MZT Shkupi ende po e plotëson skuadrën për sezonin 2026/2027, ndërsa përforcimi i fundit vjen nga fqinjësia. Tadija Tadiq është plejmejker me përvojë të gjatë, ish-lojtar i Partizanit, i cili tashmë ka luajtur edhe në Maqedoni - me fanellën e Kumanovës. Domethënë ky nuk është import i rrezikshëm nga katalogu, por lojtar që e njeh ligën dhe sallat në të. Për një klub që çdo vit duhet të mbrojë titullin me buxhet nga Shkupi, e jo nga Beogradi apo Athina, plejmejkeri me duar të qeta është pikërisht pozicioni ku gabimi kushton më së shumti. A do të jetë Tadiqi njeriu që do ta mbajë lojën në pjesët ku MZT-ja historikisht e humb - këtë do ta tregojë derbi i parë i vërtetë, jo njoftimi.

Kavai Lenard u kthye në Toronto, ndërsa Klipersat paguan dënimin më të shtrenjtë në historinë e NBA-së

Saga më në fund përfundoi. Toronto Reptors dhe LA Klipers e finalizuan shkëmbimin të hënën në mbrëmje, pasi të dy klubet u lajmëruan në zyrën e NBA-së. Kavai Lenard kthehet në Kanada, ndërsa Klipersat marrin Brendon Ingramin, Grejdi Dikun, dy zgjedhje të pambrojtura të raundit të parë (2031 dhe 2033), një shkëmbim zgjedhjeje nga viti 2027 dhe dy zgjedhje të ardhshme të raundit të dytë. Marrëveshja ishte lidhur qysh në qershor, por priti me muaj për shkak të hetimit të NBA-së për anashkalimin e kufizimeve të pagave te Klipersat. U mbyll vetëm pasi pronari Stiv Ballmer lëshoi një deklaratë me të cilën kërkoi falje dhe mori përgjegjësinë e plotë për shkeljet e lidhura me Lenardin - shkelje që sollën dënimin më të rëndë në historinë e ligës. Lenardi sezonin e kaluar mesatarisht shënonte 27,9 pikë, 6,4 kërcime dhe 3,6 asistime në 65 ndeshje, çka është maksimumi i tij karrierist në pikë. Në Toronto tashmë e ka titullin e vitit 2019, të fituar në një nga sezonet më të njohura „erdhi-fitoi-iku“ në sport. Tani kthehet aty ku u bë legjendë - ndërsa Klipersat po e paguajnë çmimin për mënyrën se si e morën herën e parë.

Pagat në Euroligë arritën në terren të NBA-së: Miciq me 5,6 milionë euro

Vasilije Miciq hyn në sezonin 2026/27 si basketbollisti më i paguar në Euroligë - rreth 5,6 milionë euro neto në vit te Hapoel Tel Avivi, sipas hulumtimit të Basketnjuzit, plus bonuse dhe pjesë në klub që i mori gjatë nënshkrimit në vitin 2025. Pas tij vijnë dy lojtarë të Panatinaikosit: Naxhëll Hejs-Dejvis me rreth 5 milionë dhe Kendrik Nan me rreth 4,3 milionë. Shifrat flasin për diçka më të madhe se një transferim. Para dy vitesh vetëm tre lojtarë në Euroligë merrnin mbi 3 milionë euro - këtë sezon ajo shifër është gati trefish më e madhe, me rreth dhjetë veta mbi atë kufi. Paga më e lartë në ligë u rrit për gati 2 milionë euro për dy vjet, nga rreth 3,7 në 5,6 milionë. Për krahasim, paga mesatare në NBA për këtë sezon është rreth 6 milionë dollarë, por bruto - ndërsa kontratat evropiane janë neto, prandaj dhjetë të parët në Euroligë në dorë marrin përafërsisht sa një lojtar mesatar i NBA-së me pagë mesatare. Dhe këtu vjen pjesa që askush nga liga nuk do ta komentojë: kontratat në Euroligë nuk janë publike, prandaj edhe burimet e drejtpërdrejta japin shifra të ndryshme. Miliona që u paguhen lojtarëve që i shikon tërë Evropa, ndërsa lartësia e tyre është sekret afarist.

Euroliga e ndryshoi rregulloren: nuk ka më faull josportiv

Para startit të sezonit të ri, Euroliga publikoi një seri ndryshimesh që vlejnë për Superkupën e re, si dhe për Euroligën dhe Eurokupën në 2026/27. Më i madhi: faulli josportiv zhduket dhe ndahet në dy kategori të reja - faull „prishës“ për kontakt që e ndërpret lojën pa qenë i vrazhdë, për shembull ndërprerja e kundërsulmit, dhe „flagrant“ për kontakt që nuk është veprim legjitim basketbollistik ose është i pakujdesshëm dhe i rrezikshëm. Faullet teknike gjithashtu ndahen në dy grupe: e para çon drejt përjashtimit dhe përfshin mosrespektimin në komunikim, provokimin dhe simulimin e faullit; e dyta nuk çon drejt përjashtimit dhe mbulon zvarritjen e lojës dhe varjen në rreth. Lojtari përjashtohet pas dy teknikëve nga kategoria e parë, dy flagrantëve, ose nga një prej të dyjave. Ndryshon edhe përkufizimi i veprimit të gjuajtjes - fillon në momentin kur lojtari i ngre shpatullat dhe topin drejt koshit. Trajnerët marrin nga dy ankesa, por e humbin njërën nëse nuk e përdorin në 38 minutat e para, dhe nuk guxojnë të ankohen se kush saktësisht e bëri faullin. Konsulenti për gjyqësim i Basketnjuzit, Tod Vornik, tashmë paralajmëroi se terminologjia e re është ndërlikuar pa nevojë. Kur për një rregull duhet një paragraf i tërë për t'u shpjeguar, ia vlen të pyetet çfarë saktësisht duhej riparuar.