Festë shtetërore për 35 vjet pavarësi. Miliona euro para të popullit. Dhe në të - një flamur që nuk është flamuri shtetëror i Maqedonisë.

Qeveria dje e shpjegoi këtë si „instalacion artistik". Opozita sot kërkoi emra, fatura dhe përgjegjësi.

Çfarë kërkon LSDM

Sekretari për bashkëpunim ndërkombëtar i LSDM-së, Andrej Zhernovski, në një konferencë për shtyp i kërkoi Qeverisë të publikojë katër gjëra: cila firmë e prodhoi flamurin, kush ishte i ngarkuar për performancën vizuale, sa kushtoi e gjithë festa dhe kush do të marrë përgjegjësinë.

„Në festën e tyre zyrtare të organizuar për 35 vjet nga pavarësia e shtetit, të paguar me miliona euro para të popullit, Mickoski dhe Qeveria e tij e poshtëruan shtetin dhe i poshtëruan qytetarët", deklaroi Zhernovski, duke shtuar se në vend të një falje, morëm një „shpjegim tragjikomik" se ajo që pamë ishte instalacion artistik.

Zhernovski nxori edhe ligjin. Sipas nenit 4 të Ligjit për përdorimin e stemës, flamurit dhe himnit përcaktohet qartë si guxon të përdoret flamuri shtetëror, ndërsa neni 30 parasheh përgjegjësi kundërvajtëse nëse organizatori i një ngjarjeje publike nga gabimi ose padija ngre flamur të gabuar.

Këtu opozita ka të drejtë - dhe pikërisht prandaj duhet verifikuar

Pyetja „cila firmë e prodhoi dhe sa kushtoi" është pikërisht pyetja që opozita duhet ta shtrojë, pavarësisht se cila parti është në opozitë. Një prokurim publik për një festë shtetërore është dokument që ekziston. Kontraktori ka emër. Fatura ka shumë. Nëse Qeveria i publikon këto tri të dhëna, tema mbyllet për një ditë.

Nëse nuk i publikon - atëherë pyetja bëhet më interesante se vetë flamuri.

Vini re edhe çfarë thotë vetë ligji: përgjegjësia ekziston edhe kur gabimi është „nga gabimi ose padija". Pra arsyetimi „nuk deshëm" nuk është mbrojtje e paraparë në nenin 30, por pikërisht rasti që ai nen e mbulon.

Ku beteja partiake e tejkalon pyetjen

Pjesa tjetër e daljes është zhanër tjetër. Zhernovski pretendon se Qeveria po bën „rishikim të fakteve kyçe historike" sepse nga festa munguan anëtarësimi në NATO, anëtarësimi në OKB dhe statusi i kandidatit për BE - sepse, siç tha, VMRO-DPMNE nuk ka pjesë në asnjë nga këto suksese.

Kjo është llogari e pastër partiake rreth asaj se kush ka të drejtë të nënshkruajë cilën datë historike, dhe ajo debat në Maqedoni zgjat me dekada pa asnjë fitues. Simbolet nuk janë pronë e partisë që ishte në pushtet kur u miratuan - ato u votuan në Kuvend më 11 gusht 1992, me vota nga disa anë.

Mbetet baza: ekziston ligji, ekziston neni me dispozita ndëshkuese, ekziston prokurimi publik me kontraktor dhe shumë. Kjo nuk është çështje interpretimi, por dokumenti që ose do të publikohet, ose jo.