Државна прослава за 35 години независност. Милиони евра народни пари. И на неа – знаме што не е државното знаме на Македонија.

Владата вчера го објасни тоа како „уметничка инсталација”. Опозицијата денес побара имиња, фактури и одговорност.

Што бара СДСМ

Секретарот за меѓународна соработка на СДСМ, Андреј Жерновски, на прес-конференција побара од Владата да објави четири работи: која фирма го изработила знамето, кој бил задолжен за визуелниот перформанс, колку чинела целата прослава и кој ќе преземе одговорност.

„На нивната официјална организирана прослава по 35 години од независноста на државата, платена со милиони евра народни пари, Мицкоски и неговата Влада ги понижаа државата и ги понижија граѓаните”, изјави Жерновски, додавајќи дека наместо извинување, добивме „трагикомично објаснување” дека тоа што го видовме било уметничка инсталација.

Жерновски го извади и законот. Според член 4 од Законот за употреба на грбот, знамето и химната јасно е пропишано како смее да се употребува државното знаме, а член 30 предвидува прекршочна одговорност доколку организатор на јавен настан по грешка или незнаење истакне погрешно знаме.

Овде опозицијата е во право – и токму затоа треба да се провери

Прашањето „која фирма го изработи и колку чинеше” е точно прашањето што опозицијата треба да го поставува, независно од тоа која партија е во опозиција. Јавна набавка за државна прослава е документ што постои. Изведувачот има име. Фактурата има износ. Ако Владата ги објави тие три податоци, темата се затвора за еден ден.

Ако не ги објави – тогаш прашањето станува поинтересно од самото знаме.

Забележете и што вели самиот закон: одговорност постои и кога грешката е „по грешка или незнаење”. Значи оправдувањето „не сакавме” не е одбрана предвидена во членот 30, туку токму случајот што тој член го покрива.

Каде партиската битка го надминува прашањето

Другиот дел од настапот е поинаков жанр. Жерновски тврди дека Владата прави „ревизија на клучните историски факти” бидејќи од прославата недостасувале членството во НАТО, членството во ОН и кандидатскиот статус за ЕУ – зашто, како што рече, ВМРО-ДПМНЕ го нема во ниту еден од тие успеси.

Тоа е чисто партиска пресметка околу тоа кој има право да се потпише на кој историски датум, и таа расправа во Македонија трае со децении без ниту еден победник. Симболите не се сопственост на партија што била на власт кога биле усвоени – тие се на 11 август 1992 изгласани во Собрание, со гласови од повеќе страни.

Останува основното: постои закон, постои член со казнени одредби, постои јавна набавка со изведувач и износ. Тоа не е прашање на интерпретација, туку на документ што или ќе биде објавен, или нема.