Kievi u zgjua sërish mes shpërthimeve - dhe këtë herë sirenat u vonuan. Sipas autoriteteve lokale, të paktën tri shpërthime u dëgjuan para se të ndizej fare alarmi ajror, gjë që tregon gjithçka për shpejtësinë e armës që ra mbi qytet.

Sulmi nisi rreth orës 3:39 të mëngjesit. Bilanci i deritanishëm i autoriteteve të qytetit flet për tetë të plagosur, mes tyre edhe një djalë njëmbëdhjetëvjeçar, ndërsa katër përfunduan në spital. Zjarre dhe dëme u shënuan në të paktën katër komuna qyteti - nga një objekt i pabanuar i goditur në njërën, deri te një objekt trekatësh i përfshirë nga flakët në tjetrën dhe një trafostacion i dëmtuar në të tretën.

Sipas burimeve ruse, në sulm u përdorën raketa nga sistemi S-400, të lëshuara nga rajoni i Brjanskut - pesë deri në shtatë predha mbi kryeqytetin. Autoritetet ukrainase e konfirmuan sulmin balistik, por nuk saktësuan nëse bëhet fjalë pikërisht për atë sistem. Detaji që të tremb është teknik: S-400 është kryesisht sistem kundërajror, por kur ridrejtohet drejt objektivave tokësore, fluturimi i tij është aq i shpejtë sa shpërthimi mbërrin para sirenës. Me fjalë të tjera, paralajmërim nuk ka.

Kryetari i Kievit, Vitali Kliçko, e konfirmoi sulmin balistik, ndërsa kanalet ukrainase të ndjekjes njoftuan se raketat u vunë re vetëm kur tashmë po i afroheshin objektivave. Kjo është një luftë ku teknologjia i shkurton në minimum sekondat mes jetës dhe vdekjes - dhe këto sekonda janë ndryshimi mes arritjes në një strehim ose jo.

Për lexuesin në Ballkan, lajme të tilla prej kohësh nuk janë të largëta. Jo sepse edhe tek ne bien raketa, por sepse çdo konflikt ku një civil njëmbëdhjetëvjeçar përfundon në spital na kujton sa e hollë është vija mes paqes dhe kaosit - një vijë që rajoni ynë e mban mend nga e kaluara e vet.