Киев повторно се разбуди среде експлозии – и овој пат сирените задоцниле. Според локалните власти, најмалку три експлозии одекнале пред воопшто да се вклучи воздушната тревога, што кажува сè за брзината на оружјето што паѓало врз градот.

Нападот почнал околу 3:39 часот изутрина. Досегашната сметка на градските власти зборува за осум повредени, меѓу нив и единаесетгодишно момче, а четворица завршиле во болница. Пожари и оштетувања се забележани во најмалку четири градски општини – од погоден неживеалиштен објект во едната, до запалена трикатница во другата и оштетена трафостаница во трета.

Според руски извори, во нападот се користени ракети од системот С-400, лансирани од областа Брјанск – пет до седум проектили врз главниот град. Украинските власти потврдија балистички напад, но не прецизираа дали станува збор токму за тој систем. Деталот што плаши е техничкиот: С-400 е првенствено противвоздушен систем, но кога се пренасочи кон цели на земја, летот му е толку брз што експлозијата стигнува пред сирената. Со други зборови, предупредувањето не постои.

Градоначалникот на Киев, Виталиј Кличко, го потврди балистичкиот напад, додека украинските канали за следење соопштија дека ракетите биле забележани дури кога веќе се приближувале до целите. Ова е војна во која технологијата ги скрати секундите меѓу животот и смртта на минимум – а тие секунди се разликата меѓу тоа да стигнеш во засолниште или не.

За читателот на Балканот, вакви вести одамна не се далечни. Не затоа што и кај нас паѓаат ракети, туку затоа што секој конфликт во кој цивил на единаесет години завршува во болница нè потсетува колку тенка е линијата меѓу мир и хаос – линија што нашиот регион ја памети од сопственото минато.