Në një epokë kur martesat hollivudiane zgjatin mesatarisht nga tre deri në pesë vjet, Klaudia Shifer dhe Methju Von festuan dy dekadat e tyre së bashku më 25 maj 2002 - dhe që atëherë nuk janë ndarë. Supermodelja gjermane dhe producenti britanik i filmit janë sot një nga partneritetet më të qëndrueshme në industrinë e argëtimit, gjë që në vetvete është një histori e madhe, por jo e vetmja gjë që e bën dasmën e tyre të cituar në heshtje edhe sot.

U takuan në vitin 2001 në një darkë gala në Los Anxhelos. Vetëm një vit më vonë lidhën martesë. Dasma u mbajt në një kishë të vogël të shekullit të 16-të në Safolk, Anglia Lindore. Festa u zhvendos në një pronë që Shifer e kishte blerë, për rreth 200 mysafirë - supermodele të tjera, aktorë dhe këngëtarë. Një tendë e madhe u vendos në kopshtin e shtëpisë, me tavolina të zbukuruara me shatërvanë argjendi dhe trëndafila të bardhë.

Fustani i nuses ishte sekret deri në momentin e fundit. Në moshën 31-vjeçare, Shifer kishte qenë tashmë „nuse" dhjetëra herë - në pistë, në krijime të Iv Sen Loranit, Valentinos dhe Karl Lagerfeldit për Shanel. Për dasmën e saj të vërtetë zgjodhi Valentinon, i cili e dizajnoi fustanin personalisht: një dekolte delikate bardo që linte supet të zbuluara, mëngë të gjata që zgjeroheshin lehtësisht në kyçet, dhe një bisht tremetrash i bërë nga katër lloje të ndryshme dantelle me ngjyrë fildishi.

Në kokë mbante një kurorë me lule të bardha dhe një vello pesë metra të gjatë me dantellë dhe pika të vogla. Pa stoli - „që fustani të flasë vetë", siç u bë e qartë për të gjithë në moment. Buqeta - lule kopshti (lulja e saj e preferuar). Grimin e bëri grimuesja britanike Sharlot Tilbëri, e cila që atëherë është bërë një markë globale.

Menuja për mysafirët kishte opsione vegjetariane - një zgjedhje e rrallë në fillim të viteve 2000. Mes pjatave: një tartë me fua-gra, një xhel sotern me rozmarinë, mish lope Dijana me patate të skuqura, oriz pranveror me perime. Ëmbëlsirat - krem brile me fëstëkë, tortë Tatin dhe disa lloje akulloresh. Sot, gati 24 vjet më vonë, fustani qëndron i mbrojtur në shtëpinë e çiftit - jo si kujtim, por si cilësi.