Kodi zgjedhor sërish u kthye në fushëbetejë - por këtë herë beteja bëhet përmes komunikatave, jo argumenteve. VMRO-DPMNE në pushtet akuzon se SDSM-ja opozitare dhe Levica kanë një strategji të dakorduar për bllokimin e kodit të ri, duke pretenduar se qëndrimet e tyre janë „të sinkronizuara" dhe se „çka thotë sot Venko Zaev, atë të nesërmen e thotë Dimitar Apasiev".

Molla e sherrit është e drejta e votës e maqedonasve që jetojnë jashtë vendit. Nga pushteti pretendojnë se opozita do të pengojë qasjen më të lehtë të mërgimtarëve në të drejtën e tyre kushtetuese të garantuar për të votuar. „Qëllimi i tyre i përbashkët është të pengojnë zgjerimin e së drejtës demokratike të votës për mërgimtarët tanë, si dhe të krijojnë pengesa të reja në procesin zgjedhor", thuhet në komunikatën e VMRO-DPMNE-së.

Nga SDSM-ja u kthyen menjëherë me një akuzë të pasqyruar: për kryeministrin Hristijan Mickoski dhe partinë e tij prioritet nuk janë reformat zgjedhore, por krijimi i kushteve për manipulime zgjedhore me votat nga jashtë. Pra, të dyja palët akuzojnë njëra-tjetrën për të njëjtën gjë - se tjetra do t'i shtrembërojë rregullat në dobi të vet. Ndërsa qytetari që lexon duhet vetë të gjejë se kujt t'i besojë.

Kjo është një shfaqje e njohur ballkanike: çdo reformë që ndryshon rregullat zgjedhore kthehet automatikisht në një llogari se kush sa vota fiton. Në vend të një debati se si të votojnë më së miri qindra mijëra maqedonasit jashtë vendit, marrim një garë komunikatash. Pyetja që asnjë palë nuk e përgjigjet qartë është më e thjeshtë: pse pas kaq vitesh ende nuk kemi një kod që të gjithë do ta pranojnë si të drejtë? Kur rregullat zgjedhore shkruhen si armë, e jo si kornizë, humb ai që duhet të votojë.