Peniani nuk i tërhoqi ushtarët. Gati dy vjet pasi Kim Xhong Uni dërgoi kontingjentin e parë të madh në rajonin e Kurskut, rreth 8.500 ushtarë veriorë janë ende në territorin rus. Dhe kjo nuk është më e njëjta ushtri që në vitin 2024 u hodh në sulme frontale.

Sipas vlerësimeve më të fundit të zbulimit ukrainas, mes atyre 8.500 ka rreth 1.000 inxhinierë ushtarakë dhe specialistë çminimi dhe madje 400 operatorë dronësh të trajnuar për zbulim dhe për sulme. Ky është përbërja e një ushtrie që mëson, jo e një ushtrie që vetëm gjakoset.

Nga mish për frontin te operatorë dronësh

Vala e parë e madhe mbërriti nga fundi i vitit 2024, pas nënshkrimit të Traktatit për partneritet gjithëpërfshirës strategjik mes Moskës dhe Penianit. Vlerësimet amerikane, ukrainase dhe koreano-jugore atëherë flisnin për 10.000 deri 12.000 njerëz, kurse shifra më vonë u ngrit në rreth 14.000 deri 15.000 në rajonin e Kurskut. Peniani heshti me muaj, dhe vetëm në prill 2025 pranoi për herë të parë zyrtarisht se ushtarët e tij kishin luftuar krah për krah me ushtrinë ruse.

Çmimi njihet vetëm përmes vlerësimeve të huaja. Zbulimi ushtarak ukrainas, shifrat e të cilit i përcolli BBC-ja, flet për rreth 3.000 të vrarë dhe 1.500 të plagosur ushtarë veriorë. Një analizë e veçantë e fotografive të kompleksit të ri përkujtimor në Penian dha një shifër disi më të ulët - rreth 2.300 të vrarë. Koreja e Veriut kurrë nuk ka publikuar sa njerëz të vetët ka humbur. Kur një shtet nuk i numëron të vdekurit e vet, kjo nuk do të thotë se të vdekur nuk ka pasur.

Tani mbajnë prapavijën, jo llogoren

Roli u ka ndryshuar. Zbulimi ukrainas tani vlerëson se njësitë veriore kryesisht mbajnë pozicione prapavije, ruajnë kufirin rus dhe u mundësojnë njësive ruse të transferohen në pjesë të tjera të frontit. Më parë nga rajoni i Kurskut godisnin me artileri dhe me hedhës raketash shumëtytëshe.

Ky është funksion më i lirë, më i heshtur dhe më vdekjeprurës. Çdo ushtar rus i liruar nga detyra kufitare është një ushtar rus që shfaqet diku në frontin ukrainas - pa asnjë thirrje të re mobilizimi në Rusi.

Pala ukrainase vlerëson se gjithsej rreth 25.000 ushtarë dhe specialistë veriorë kanë kaluar deri tani nëpër Rusi ose janë rotuar nëpër strukturat e saj ushtarake. Sipas të njëjtit burim, në Rusinë perëndimore ka nisur të mbërrijë edhe një njësi e veçantë raketore veriore prej rreth 90 vetash, që do të mund të dispononte deri në 120 raketa balistike dhe gjashtë lansues, me rajonin e Voronezhit si zonë të mundshme vendosjeje. Këto pohime nuk janë konfirmuar në mënyrë të pavarur.

Çfarë fiton secila palë

Koreja e Veriut tashmë i ka dorëzuar Rusisë sasi të mëdha municioni artilerie, si dhe raketa balistike KN-23 dhe KN-24. Zbulimi ushtarak koreano-jugor vlerëson se Peniani që nga tetori 2024 ka dërguar më shumë se 16.000 ushtarë dhe personel ushtarak dhe mbi 15 milionë predha artilerie.

Çatam Hausi e përshkruan shkëmbimin thjesht: Rusia merr njerëz, municion dhe raketa, kurse Koreja e Veriut merr para, energjentë, teknologji ushtarake dhe përvojë që në territorin e vet nuk do të mund ta fitonte. Kjo e fundit është ajo që vlen më shumë dhe që nuk shpenzohet.

Ushtria që kthehet në shtëpi e ndryshuar

Ushtarët veriorë në Kursk për herë të parë kaluan masivisht nëpër beteja ku përdoren njëkohësisht dronë FPV, luftë elektronike, artileri masive, mina, termovizion, municion perëndimor i saktë dhe zbulim ajror i pandërprerë. Asnjë stërvitje nuk e jep këtë.

Një pjesë e të mbijetuarve tashmë janë kthyer në shtëpi. Zbulimi ukrainas në fillim të vitit theksoi se rreth 3.000 pjesëtarë që kaluan nëpër Kursk janë kthyer në Korenë e Veriut, ku marrin pjesë në stërvitjen e njësive të tjera. Kjo është një ushtri që përvojën nuk e bleu - e pagoi me njerëzit e vet, dhe tani po e përcjell më tej.

Shfaqen edhe pohime se Peniani mund të dërgojë një kontingjent shumë më të madh. Presidenti ukrainas Volodimir Zelenski foli për 30.000 të mundshëm shtesë, e më vonë deri në 50.000 ushtarë. Zbulimi koreano-jugor konfirmon se ekzistojnë përgatitje, por deri tani nuk ka dëshmi se një operacion kaq i madh ka nisur, ndërsa Kim Jo Xhong këto pohime i quajti të pabaza.

Në Ballkan jemi mësuar t'i shohim luftërat si diçka që ndodh në një terren tjetër, e pastaj një dekadë më vonë të kuptojmë se atje po ndryshonte një ekuilibër që na përfshin edhe ne. Këtu po ndodh diçka më konkrete: një ushtri e mbyllur aziatike po mëson të bëjë luftë me dronë në kushte reale, e paguar me para ruse. Pyetja nuk është nëse ajo përvojë do të mbetet në Kursk. Pyetja është ku do të shfaqet herën tjetër.