Nga shtatë deri në dhjetë mijë dele kanë ngordhur nga lija e deleve. Kjo është vlerësimi i vetë rritësve, i paraqitur në një konferencë për shtyp para takimit në Shtip ku vendosin se cilat kërkesa do t'ia dorëzojnë Qeverisë dhe Ministrisë së Bujqësisë.

Por shifra, thotë kryetari i Lidhjes së rritësve të deleve dhe dhive, Naser Xhemaili, nuk është e plotë - dhe arsyeja pse nuk është e plotë është më e rëndë se vetë shifra.

„Tashmë e dimë se shifra është nga shtatë deri në dhjetë mijë dele, por nuk është e plotë. Sigurisht kemi edhe më shumë tufa të humbura, shohim se tashmë edhe blegtorët kanë frikë t'i raportojnë rastet, sepse kalon shumë kohë deri te asgjësimi i tufës dhe nuk e dinë, nuk janë të sigurt, nëse do t'u kompensohen ato tufa“, deklaroi Xhemaili.

Lexojeni edhe një herë atë fjali. Blegtorët kanë frikë të raportojnë sëmundjen te tufa e tyre - jo nga sëmundja, por nga procedura që pason raportimin.

Vaksina që „vjen për dhjetë ditë“

I pyetur se kur do të mbërrijnë vaksinat nga Turqia, të cilat i lajmëruan Agjencia për ushqim dhe veterinari dhe ministria përkatëse, Xhemaili u përgjigj se deri tani nuk kanë asnjë informacion.

„Na thanë se për 10 ditë do të kemi vaksinë, dhe megjithatë nuk ka. Gjithsesi tashmë është vonë për vaksinim. Në pjesën lindore nuk mund të vaksinohen më, sepse të gjithë i ka përfshirë sëmundja“, thotë ai.

Ky është fundi i historisë për vaksinimin në Maqedoninë lindore. Jo sepse u refuzua, por sepse erdhi më vonë se sëmundja.

Xhemaili konfirmon se ka blegtorë që kanë kryer vaksinim me vaksina të siguruara ilegalisht nga Turqia. Kur institucioni vonohet, njeriu që ka tufë nuk pret - ai siguron atë që i duhet ashtu si mundet. Kjo nuk është mbrojtje e importit ilegal; është përshkrim i asaj që ndodh kur kanali zyrtar është më i ngadalshëm se infeksioni.

Çfarë kërkojnë

Kërkesa është e thjeshtë: të kompensohet çdo dele e ngordhur, me shkrim, mbi bazën e të dhënave që institucionet tashmë i kanë për madhësinë e tufave. Sipas asaj shifre të paguhen edhe subvencionet edhe kompensimi.

Blegtorët lajmëruan se nëse pushteti nuk ka vesh për të dëgjuar, do të shkojnë para Qeverisë - me delet e tyre. Mbështetje morën edhe nga Konfederata e organizatave sindikale, përfaqësuesi i së cilës Goce Dellçev Todev iu drejtua drejtpërdrejt kryeministrit: „Kryeministër, pra sa më urgjentisht që mundet, merre punën në duart e tua, sepse tufat presin.“

Milena Veliçkoviq, rritëse dhe anëtare e Bordit Drejtues të Lidhjes, e tha të gjithë thelbin në një fjali: „Misioni i parë dhe themelor i Lidhjes është ta rrisim fondin blegtoral, jo ta zvogëlojmë.“

Blegtoria në Maqedoninë lindore nuk ndërtohet për një sezon. Një tufë me njëqind krerë është rezultat i viteve me përzgjedhje dhe punë. Kur ajo zhduket për disa javë, nuk humbet vetëm bagëtia - humbet një zanat që në ato fshatra është përcjellë brez pas brezi. Pyetja drejt institucioneve nuk është nëse do të paguajnë, por nëse do të paguajnë derisa ka ende çfarë të shpëtohet.