Gjysma e spanjollëve nuk e dinë se ekzistojnë mace që konsiderohen hipoalergjike. Ky është një e dhënë nga Barometri i parë Felin i kompanisë Sanicat, dhe është interesant jo për vetë shifrën, por për atë që qëndron pas saj: një industri e tërë jeton nga ideja se nëse paguan më shumë për një racë të caktuar, alergjia do të të anashkalojë.

Akademia Amerikane për Alergji, Astmë dhe Imunologji thotë ndryshe. Të gjitha macet prodhojnë alergjenë. Nuk ekzistojnë raca vërtet hipoalergjike. Pikë.

Nuk është qimja, por pështyma

Kjo është pjesa që shumica e njerëzve e gabojnë. Themi „jam alergjike ndaj qimes së maces“, ndërsa problemi fare nuk është aty. Fajtori kryesor është Fel d 1 - një proteinë e pranishme para së gjithash në pështymën dhe në lëkurën e kafshës.

Kur macja pastrohet, dhe këtë e bën dhjetëra herë në ditë, ajo proteinë përfundon mbi lëkurë dhe mbi qime. Prej andej grimcat e imëta kalojnë në ajër, mbeten pezull ose depozitohen nëpër divane, qilima, rroba. Alergjenët gjenden edhe në urinë dhe në sekrecionet e tjera. Prandaj një person i ndjeshëm mund të marrë teshtitje, hundë të zënë, lot, kollë, madje edhe frymëmarrje të vështirësuar, sidomos nëse ka astmë.

Me fjalë të tjera: nuk blen racë, blen sasi proteine. Dhe ajo sasi ndryshon nga macja në mace, jo vetëm nga raca në racë.

I vetmi test që vlen

Raca në vetvete nuk mund të parashikojë si do të reagojë një njeri. Prandaj rekomandimi i Sanicat nuk është listë racash, por diçka shumë më e mërzitshme dhe shumë më e saktë: kalo më shumë kohë me macen konkrete para se të vendosësh ta marrësh në shtëpi. Jo një prekje pasditeje në një dyqan kafshësh. Kohë.

Nëse reagimet janë serioze ose shfaqen simptoma respiratore, hapi i parë nuk është asnjë racë - por alergologu. Kjo është fjalia që nuk i sjell para askujt, prandaj edhe e dëgjoni më rrallë.

Edhe shtëpia bart përgjegjësi

Specialistët këshillojnë që macja të mbetet jashtë dhomës së gjumit, duart të lahen pas çdo prekjeje, të pastrohet shpesh dhe të përdoren filtra HEPA. Sanicat shton edhe një detaj që pak kush e merr parasysh - higjienën e kutisë së rërës. Rërë që e kontrollon mirë urinën, që krijon pak pluhur dhe që nuk është e parfumuar.

Pra tri gjërat që realisht e përcaktojnë tolerueshmërinë janë: kafsha konkrete, ndjeshmëria e njeriut konkret, dhe sa me disiplinë mirëmbahet hapësira. Asnjëra nga të trija nuk zgjidhet me çmimin në një shpallje.

Po Xhenifer Aniston?

Historia nisi prej saj sepse aktorja, dashamirëse e njohur e kafshëve që me vite jeton me qen, është alergjike ndaj maceve. Në pyetjen nëse është më shumë për qen, u përgjigj: „Më falni, mace, unë jam për qen“ - dhe menjëherë sqaroi se arsyeja është alergjia.

Kjo është një situatë shumë më e shpeshtë nga sa duket, dhe nuk do të thotë automatikisht heqje dorë. Por gjithashtu nuk do të thotë as se ekziston një racë që do të ta zgjidhë problemin në vend teje.